De zaterdags van het feestje van Lukas zijn we even naar het bedrijf gereden, om te zien hoe lang het duurt, en te zien waar het nou is. De baas, welke ook leraar is en onze begeleider, die was er ook en vond het geweldig dat wij kwamen te kijken. Meteen een rondleiding gehad, en kennismaking met iedereen en de bedrijfshond. Als kleine puppy is hij aan komen lopen en hij loopt daar nu nogsteeds rond in het bedrijf, het is een dolmatiër. Een enorm onnozel beest, welke iedereen de hele dag wat op zit te naaien.

De maandags dat wij begonnen vol goede moed die kant op, maar al snel in de file. Even een kort verhaaltje over het verkeer.

GAOS.

Oké, iets langer, de wegen zijn soms geasfalteerd, voor de rest zijn het allemaal kinderkopjes, gestraat op rotsbodem, dus één grote hobbel en bulten verzameling. Wanneer er wel asfalt ligt missen hier steeds enorme grote gaten uit. Je zit eigenlijks nooit stil in de auto. Op de snelweg is helemaal feest, als je een invoegstrook van 50 meter hebt, heb je een lange te pakken. soms moet je op de snelweg (90 of 120 km/h) gewoon net als een t-splitsing invoegen. Geen invoegstrook, dus de amazon planken en hopen dan iedereen remt. De mede weggebruikers zijn erg asociaal, ze doen maar wat, kijken zeer slecht om hun heen, rechts inhalen, roken en bellen tegelijk, krant lezen achter het stuur noem maar op. Afsnijden is hun grootste hobby, samen met rechts inhalen. Ook remmen ze niet voor een weg van rechts, terwijl diegene wel voorrang heeft, zebra paden wordt niet voor geremd. De toeter is een veel gebruikt voorwerp in de auto, als je ook maar iets verkeerd doet, zitten ze er al op de drukken. gelukkig is mijn toeter luider, dus ik heb meer macht. Er is hier zeer veel één richting verkeer, dus als je een afslag mist, verdwaal je, je komt nooit weer terug op de goede weg.

De eerste keer naar het werk een ongeluk gezien, wat net gebeurd was, spektakel want dat zie je niet zo vaak. Wel dus. Er zijn misschien 2 dagen geweest dat wij geen ongeluk hebben gezien, als er file is, gebeuren er ongelukken doordat niemand hier oplet in het verkeer.

Op het werk aangekomen waren we de eersten van het kantoor, de vader van de baas, niet engels sprekend, wees ons naar een kamertje en zette de verwarming aan. Hier hebben wij gewacht op de rest en hebben we solidworks (een 3d tekenprogramma) geprobeerd te installeren. Ook hebben we toegang gekregen tot hun internet.

Het bedrijf ligt net wat buiten Porto zelf, in één van de buitensteden, Perafita genoemd. Het een bedrijf wat vooral machines maakt voor de autobanden industrie. In de werkplaats werken een man of 3 vast, en dan nog een aantal uitzendkrachten. Op kantoor zitten 3 man, 2 wtb'ers en 1 elektro engineer. Ook de baas doet wat aan tekenen, maar die is niet veel aanwezig op het kantoor. De administratie wordt gedaan door de moeder en zus van de baas. De vader van de baas is zo ongeveer werkplaats-chef en schoonmaker.

Wij krijgen niet betaald voor de stage, maar wel elke dag een gratis maaltijd tussen de middag, een warme maaltijd in een restaurant aan de overkant van de straat. Dat is een soort kantine voor alle bedrijven in de buurt. We krijgen altijd de maaltijd van de dag, een schotel met aardappelen groente en vlees, of ieder apart een schaal met vlees en aardappelen of rijst. Of natuurlijk vis.

Donderdag middags is heteindelijk gelukt om solidworks te installeren, het heeft wel erg lang geduurd. Dit kwam door het mixen van 2 verschillende versies, waardoor de laptop het niet snapte en super traag werd. Toen alles werkte hebben we de rest van de week kennis gemaakt met het tekenprogramma, wat nieuw was voor ons.

In het weekend hebben we besloten om de amazon eens te verwennen door hem goed te poetsen en in de was te zetten tegen de zon die nu ook begon te schijnen. Door de vele pekel in Spanje, van de heenweg, waren de velgen er ook niet zo best meer aan toe. Bij een auto was straat de auto goed geschrobt, en daarna begonnen met het chroomwerk. Chroompoets hebben ze hier nog nooit van gehoord, dus dan maar zelf maken, grafiet olie, zand en cola. De velgen zijn weer als nieuw geworden en de bumpers en sierlijsten waren niet aangetast door roest, dus dat viel mee. Wel was dit helaas zoveeel werk dat we er niet meer aan toe kwamen om hem in de was te zetten.

Dit hebben we dus ook op de zondag gedaan. Bij een grote suppermarkt hadden we een goedkoop bed overtrek gehaald, en omgedoopt tot poetsdoek. Want die had ik niet meegenomen uit Nederland. De auto is weer als nieuw geworden, en om dat te vieren zijn we even langs de boulevard van Porto gereden, waar het enorm druk was met mensen die hetzelfde dachten. Nog een paar mooie foto's gemaakt en dan was er tijd voor wat biertjes in het appartement.