Maandag weer normaal naar het werk gegaan, op deze dag zou het pakketje met ontsteking binnen komen. Dus snel naar huis om 5 uur, en hopen dat er een pakketje zou zijn. Maar helaas, helemaal niks. Dinsdag exact hetzelfde verhaal, dus ik begon hem al aardig te knijpen. Op markplaats.nl had ik een andere ontsteking gevonden, en maar eens contact gehad met de man dat ik misschien zijn ontsteking wel wou kopen. Maar nadat ik hem verteld had dat ik hem misschien ook wel niet wou hebben, heb ik nooit weer wat gehoord.

Woensdag weer hetzelfde, geen pakketje, maar wel een email van school. Vrijdag moeten we een instap toets moeten doen voor de Portugese lessen. Wanneer je lager dan een 6 haalt op deze toets, dan mag je meedoen. Ideaal, een toets waar je slecht op -moet- scoren, makje. In de tussentijd zijn we mooi verder gegaan met de machine, ik ben bijna klaar met lagering en Arjen heeft het frame bijna uitgetekend. Nu komt het moeilijkste stuk, de alle kanten op draaiende arm, waar de vezels uit komen.

Donderdag eindelijk een brief in de post, van het postkantoor. In het Portugees natuurlijk, maar we konden toch ontcijferen waar we heen moesten en wat de openingstijden waren. Vrijdag ochtend erheen, vol goede moed. 2 minuten later weer buiten met het bericht dat op de brief duidelijk staat dat het pakketje er pas om 12 uur is. Wisten wij veel. Dus maar naar het werk gereden, en daar de instaptoets gemaakt voor de Portugese lessen.

De vragen en antwoorden waren in het Portugees, geen idee dus wat er stond. Het waren vragen waar je uit a of b kon kiezen. Dus wij waren bang dat we veel vragen per ongeluk goed zouden gokken. Dus de baas maar even gevraagd of hij ons wou helpen. Bij vraag 1 was het goede antwoord volgens hem a, dus ik vulde b in tot grote verbazing van de baas. Na een korte uitleg van de spelregels van deze toets kwamen we tot een eindcijfer van een 1.2. Één vraag hadden we wel goed gemaakt, omdat die wel heel simpel was, en alles fout is ook maar raar.

Vrijdagmiddag zijn we weer naar het postkantoor gegaan, na de lunch, owja, lunch. Even tussendoor. Tot nu toe hebben we alle Portugese gerechten gegeten, tot ieders verbazing, en helemaal die van mij. Daarom waren ze volgens mij deze week op oorlogspad, dinsdag kregen we namelijk een hele uitleg over de historie van een bepaald gerecht. Dat bleek dus uit de 1^e wereld oorlog te komen, bij schaarste aan vlees. Het was varkensdarmen en ander ingewanden met brood erin. Zelfs dit hebben we beide opgegeten, smaakte niet eens zo hele raar. Iedereen zat tijdens het eten de hele tijd op ons te letten, helemaal bij de eerste hap.

Vrijdag hebben ze het weer geprobeerd, deze keer met inktvis. Niet de hele groten van 2 meter met zuignappen als autobanden, maar zo'n 20 cm lang in totaal. Nou het is ze gelukt, na een stukje hoofd te hebben geproefd, heb ik voor het eerst wat anders besteld dan het dagmenu. Het smaakt niet eens zo hele slecht, maar het was taai en rubberachtig, met een hele rare sterke nasmaak. De tentakels en het lijfje heb ik maar niet geprobeerd.

Tot zover de lunch, op het postkantoor hebben we het pakketje opgehaald, en we mochten de werkplaats van het bedrijf wel gebruiken om hem der meteen in te klussen. Dus de oude ontsteking der uit, allemaal olie aan de binnenkant, en veel speling op het asje. De onderdelen overgezet naar de ander ontsteking, en er weer in geprutst. Snel alles weer afgesteld, en proberen, starten ging best, en hij kwam weer goed op toeren. Ik was helemaal blij. Nu proberen op lpg, overschakelen ging best, en het rijden ook. Toen de grote test, voor het bedrijf neergezet en stationair laten lopen zodat ie goed heet werd. En zodra hij boven de 3 kwart uitkwam, op de temperatuur meter, plop, motor uit. Ook het koud starten wou niet, Bola merda, zouden de Portugezen wel zeggen.

De electro monteur van Gislotica die had een kameraad met een auto onderdelen winkel, hij wou ons daar wel even mee heen nemen, misschien wist hij wat het was. Bij dat bedrijf aangekomen, viel op een gegeven moment het woord lpg, meteen wou de beste man er niks mee te maken hebben. Portugezen hebben iets tegen lpg, ze zijn er gewoon bang voor. Auto's met lpg moeten een grote blauwe stikker op de bumper hebben, parkeergarages mag je niet in en niemand wil er dus aan sleutelen.

De beste man had wel een adres voor een lpg garage in de buurt. Dus daar maar heen. In een oud betonnen hok zat dus een lpg garage, met meerdere oldtimers, Amerikanen, volvo's en mercedesen. De garage houder had zelf een Volvo pv444, de voorloper van de amazon. Na de auto te hebben gestart op lpg, dacht hij wel te weten wat het was. Maar hij had het te druk, en zou Reis, de collega van Gislotca wel bellen wanneer er een plekje was. (hij sprak geen Engels, dus Reis is voor ons even de tolk). Hierna maar naar huis gegaan, omdat we honger hadden, en ook wel een biertje lusten na deze drukke dag. Gelukkig was er wat troost toen ik thuis kwam, een kaart uit St Nyk van mijn oma.

s'Avonds maar even een film erin gedrukt, een humor/triller (grappige skodder dus) Zaterdag ochtend hing er een briefje aan de deur van een buurman, dat wij niet zoveel moesten lachen na 10 uur s'avonds. Hij kon tot 2 uur niet slapen en moest wel naar het werk de volgende dag. wel raar, want we waren pas 3 uur op bed gegaan??? Hij zou ook de politie bellen als het weer gebeurde. We wachten in hoopvol af.

Zaterdag weer bar weinig gedaan, alleen wat op het strand genikst. Zondag precies hetzelfde, maar dan op het strand aan de andere kant van de rivier. Ik dacht er is niks te melden over deze week, maar het is toch weer meer dan ik verwacht.