wykein nei lissabon

De Belgen en wij heiden it idee om nei Lissabon te gean, omdat is sa'n moaie stêd soe wêze. Nei in soad beljen en e-maile kamen we der achter dat einliks alles fol siet. Omdat der in grut mounainbike evenemint yn de stêd wie. Mar op de stêdscamping wienen noch bungalows te huur. Dat koste 71 euro deis. Ast dat deelst troch 5 man dan falt dat best mei. Dus santes mar reserveerd. We binne der mei de dodge hinne setten fan Joachiem. De 6 cilinder (ik wie swier yn de war, it is helemaal gjin v8, mis no) op 140 op de cruisecontrol en gean. Foardat we fuort setten noch efkes de cover, oftwol de afdekplaat op de pickup plaatst. Die hieden se der ôf helle, en op hun parkeerplak ûnder hun appartement leint. (se kinne dêr net mei de auto komme, dat passet wer ris net) Mar toen we dêr mei bezig wieden kamen we der achter dat de buorman der oerhinne wie ryden. Dus die passe net mear. Mar nei wat gepruts it soadsje wer sa kriegen dat er wer ticht koe. De hinnereis wie net sa spannend, alinnich it parkeren op de camping, wat natuurlik wer net passe. Sa'n woeste dodge het natuurlik 4x4, dus dan dêr mar gebrûk fan meitjse. De midjes metien mar de stêd ferkend, mei de bus der hinne, en terraskes opsocht. Efkes wat ieten opsneupt. Toen kamen we der achter dat der it feest fan lissabon wie die deis. Oeral bier te krijen op strjitte, en grilde sardines. Dêr hebbe we mar goed gebrûk fan makke en sa binne we in moai stik fan lissbon troch wist. De jûns waardeloos sliepen, want it wie 80 keer te waarm. Sneons binne we nei it akwarium wist. Oceonarium ofsa. Dat wie best wol leuk, en grut,en in bult swemmend spul. Dêrnei binne we de hele stêd troch wist fan terras nei terras. Dat wie best wol swier wurk. Jûns binne we nei ien as oar raar restaurant wist. Dêr wieden se sa lui dast dyn eigen foer nog gear bakke moest. Se neamden dat fonduën. Arjen en ik hieden de fisk skotel der yn smyten en dat smakke mar best. Dêrnei binne we nei it útgangs gebied ûnder it grutte hangbrugzwijn wist. Dat sit dêr fol terraskes, en dêr hebbe we ús best fermakke. Op it lêst binne we eindige yn in karaoke bar. Mar nee, ik heb net sjongt, fjirstens tefolle ramen yn dat gebouw, en se hieden it frysk folkslied net. Dêrnei de taksje yn en mar de camping wer opsocht. De deis dêrnei reinde it yn Lissabon, en toen hebbe we mar beslúten om nei in oar plakje te gean, wêrt it warksynlik net reinde. Dat kloppe ek nog. Dêr hebbe we de oceaan efkes doppe en toen binne we werom ryden nei Porto.

Dat wie it wykein wol sa'n bytsje.

wer in ferhaal

De wike dêrop, sil wike 15 wist wêze, hebbe troch de wike blykbaar weinig leuks dient, want ik wyt der niks mear fan. It wykein wyt ik noch wol. Freeds moesten we fan Omayra (de freondinne fan Michiel) komme te ieten. Dat wie de foarige kear ek super, dus dat kin wol wer. Der wie in ein klear makke, in echten ien, in ein, mei salade en ierdappel puree en iis toetsje nei. Dat smakke wer enorm goed. Ek soeden we noch fuort, mar omdat it wat lang duorre wieden we alligjirre wat wurch en troch de Belgyske bierkes ek wat te fier hinne. Desneons hieden de Belgen de stêd wat ferkend, en wieden in Iirsh-pub tsjin kaam. Dus wij waarden optrommele om dêr ek hinne te gean. Fantefoaren soeden we bij ús noch wat drinke. Hiel de supermakt fol mei spul, mar gjin normaal bier. Allinnich mar liter flessen bier. Dus dêr mar aantal fan meinommen en yn de friezer stoppe. Jûns lekker bier dronken bij ús thús, en dêrnei nei de Irish-pub, wêr't se ek Belgysk bier ferkochten. Dat is toch wol lekker. Efkes ferjitten dat soks der wol yn hakt, dus sneins net in soad dient.

Lukasz syn neef is op visite wist foar in wyke. It is wat in nûver figuur, super ferlegen, mar opsich wol aardich. Hij is op tiisdei te midje ankommen, en het earst 3 liter bier opsopen, en dêrnei is der op bêd gient. Om itenstiid is hij der wer ôf kommen in is vrolijk fjirder gient mei drinken. Want it wie de 21, en dat betekene dat Arjen jierdei wie. Hielendal ferjitten om úse avonturen fan de deis te fertellen. It begon al moai, mei it bestellen fan gebak, bij net Ingelsk sprekkende minsken. Mei hannen en fuorten hebbe we 12 stijes gebak mei krygen foar op it wurk. Flak foar de pauze soeden we dat op peuzelje, mar toen sei de baas, Did you bring champagne? Nee tuurlik net, it is noch lang net âld en nij. Mar dat is blykbaar de manier fan jirdeis fieren yn Portugal. Dus de baas nei it restaurant om champagne. Toen dat opdronken en ieten, de earsten styngen al te skommeljen fan de drank. Portugezen kinne net drinke. Woansdeis soe Lukasz klear wêze mei syn skoalle, mar hij is super lui, dus dat slagge net. Dat Lukasz syn neef het eins net folle fan de stêd sjen kinnen. Tongesdei en freeds wie it itselde ferhaal. Freed te jûns binne we nei de belgen wist, alwer. Dis kear moesten de Poalen ek mei. Wer 1 grutte fretterij wurden. Belgysk stooffleis mei patat en smots. En as foargerecht fruta-di-mare, better bekend as seefruchten. Der wie mear as genôch. Oan it hoofdgerecht hielendal ferfretten, en toen ek noch in toetsje. Dêrnei mar fan skrik oan it pokerjen wist.

Sneons hieden we it feestje fan Arjen syn jierdei, en fan Lukasz syn ôfskied. Lukasz hie in grutte amer fol minsken útnoege, mar der kaam mar 1, die fan de jungle. Fan Arjen syn kant allinnich de Belgen. De hele jûn oan it drinken slein, en letter nei in diskoteek. Villa Rapida, de grutste meast waardeloze pruts negertent fan hiel Porto. De muzyk wie wer ris net út te stean, en de drank djoer. Nei dat grutte feest in taksi opsocht, en thús wer oan it drinken sleint. Arjen gieng metien op bêd, folge troch George (de bliuw bij ús sliepen) Lukasz gieng nei in tiidsje sjongend op bêd, toen siet ik allinnich mei syn neef. Die het in better trainde maach as mij, dus hij bliuw as letste sitten. De sneins hjir nei moai brak de hele dei film sjoend en nei de Sinees wist om ieten. Letter binne we noch mei de neef fan Lukasz, George en in pear kennissen fan George te wynpriuwen wist. Dat wie opsich wol gesellich, mar ik wie mei de auto dus koe net safolle priuwe. It priuwen is trouwens gratis, ynklusyf in toer troch de wynkelders. Lukasz wie net mei, die moest noch mei skoalle bezig sei der, wol sneu, syn neef het troch him eins niks fan de hele stêd sjoent. Moandeis is de neef fan Lukasz nei it fleantúch gient, en tiisdeis hebbe we Lukasz op it fleantúch smyten. Dus fan ôf no binne we mei sy'n 2en yn it lege appartement. Dizze hele wike waard myn gasferdamper steeds minder, dus dat krijt noch wol in sturtsje.

Queima das fitas. feest

Ik ferjit hielendal ferhaaltsjes te meitsjen. Ik wyt lang net alles mear, dus dan mar in opsomming fan wat ik noch wol wyt. Datums en wyk nûmers bin ik ek al kwyt, lykje wol in Portugees. Ik sil it yn gedeeltes dwaan.

De wyke dat Arjen syn âlders der wieden hieden wij wer ris fakânsje. It Queimas das fitas wêrt ik it al earder oer hie. Tiisdei te jûns binne we der hinne setten. Bij de entree moest iederien fouilleert wurde. Wij hieden niks mei, mar it apparaat piepte wol bij de sleutels. No is it sa das't yn Nederlân gjin grutte opbjecten mei meist nimme om mei te slaan. De 4e ier studinten (ôfstudeerders) hebbe allegjirre in grutte hêge hoed op, en in wandelstok fan hout, yn de kleur fan hun skoalle. Dat mei alligjirre mei nei it feest, rare Portugezen.En mar piepje bij myn hûs sleutels.

It feest. It is 1 grut feest terrein. Mei 1 grut iepenloft podium en 1 tinte. Fjirders noch in oantal attraksjes en fretterij tinten. (ek 1 wêr't se baarch an it spit hieden. lekker spul) It bier moest kocht wurde fanút lytse selsmakke hutsjes fan 3e iers studinteferienings en klassen fan alle universiteiten yn Porto. Dat is tradysje dêr, sa fertsjinje se jild foar in reis yn it 4e ier. 1.25 foar in heale liter, dus jimme hoege net te freegjen hoe it eindige. Op it grutte podium wie in Portugese folkssanger, wêr't alle Portugezen vrolijk op mei sjongen en hin en wer beweegden. Mar wij snapten der niks fan en akkordeon muzyk is no ek net echt ús ding. Dat mar nei de feesttinte, gjin hasses. Giet best, mar dêr toch wat bliuwen en ús self wat fermakke mei hielendal niks. Dêr aardich wat bier nei binnen krigen, folle leuker en lekkerder dat we mei de belgen op paad binne. Gjin raar sterk spul fan de Poal. Lettermar wer ris bij it podium sjen. Ûnderweis mar efkes in stik baarch nei binnen ta wurke. Bij it pordium ankommen wie it nochsteeds dik feest, en wij hebbe mar moai wat mei deinst. Op in gegeven momint wer werom nei de feest tent, wer gjinien. Letter toch wat folk, en toen ieniens gjin ljocht en muzyk mear. Sil in oer as 3 wist wêze. Hele evenement sûnder stroom. Selfs nei 3 ketier net mear, dat els en ien gieng nei hûs, dat wij ek.

Sneon te jûns bin we der wer hinne setten, toen wie der wol in bekende artyst, in Ingelsman mei in gitaar. Kin him net, mar wol leuke muzyk. Wer net te min bier hân en baarch. Yn de feesttint draaiden se ek leuke muzyk. Dêr belânen we an de bar, neist in groep dronken Portugeeskes. Dat wie wol grappich om nei te sjen. Op in gegeven momint dondert der in glês bier om, oer 3 fan ús 4 hinne (hij dondere best wol fier horizontaal sis mar) 1 hiel lyts Portugeeske hie it dient fansels, en die wie mar wat sorry en dronken tagelyk. Dat wij allegjir bier fan him. Makke ús fjirders niks út, hij dieng it net mei opsetsin, mar bier is bier. Letter de beste knaap wer tsjin kommen en toen him mar in bierke jûnt. Wol flauw eins, want hij seach der net út dat hij noch 1 bierke op koe. Tiidens in rûntsje baarch heljen kamen der wol 3 ambulances foarbij, oer in feest terrein. Dat fûnen wij allegjir mar wat raar. De teller stieng op it ein fan de jûn op 8. Safolle heb ik yn totaal noch nooit op alle evenementen bijelkoander sjoend. Ek in hiele bult stom dronken Portugezen die mar wat tsjin lekkende dixie's an sieten yn in oar syn stront en pis of foar dea op srjitte leinen mei in bult hele drokke, paniekerende oare minsken der omhinne. Dat efeks tuskentroch, wij giengen noch efkes oer it terrein swalkjen, wat bierkes meinimme en toen mar ris in taksje opsocht. Want der kaam ek alwer wat ljocht te foarskyn.

Dat der safolle dronken, siike, kapotte en brutsen, heal deade Portugezen op it feest wieden, kaam (neffens minsken op it wurk en de leraar Portugees) troch dat de Portugese jeugd eins nooit echt goed út giet. Sneon te jûns wol wat alkohol, mar absolut net tefolle. Dat mei net fan de âlders, welke yn Portugal fjirstens te streng binne. Dit feest is de ienige kear dat se echt los gean, en de helft flean dan dik oer de limiet en stiet al snel raar op de kop. Toen wij fertelden dat wij net in spesjaal feest noadich hebbe om goed dronken te wurden, dan foen men dat mar appart. Dit feest queimas des fitas, wie ek it hichtepunt fan de studentenfeesten yn Porto. Mar wij foenen dat dit net echt in spesjaal feest. Want bij elk tentfeest yn Fryslân kinne je sokke tafrelen sjen, mar dan mei minder ambulances. Mar evengoed in leuk feest.

Folgjende ferhaal komt der ek oan

Wyke 14

Deze week kwamen Arjen zijn ouders op bezoek. Om half tien hebben wij ze van het vliegveld geplukt. Daarna zijn we met een om weggetje naar hun hotel gegaan. Daar hadden we afgesproken dat zij s'avonds even bij ons langs zouden komen en daarna zouden ze ons uit eten nemen. We hebben lekker wat gedronken en het appartement laten zien, waarna we naar een restaurant aan de Douro gingen eten. Dinsdags daarna zijn we naar het strand geweest met de Belgen. Arjen zijn ouders gingen die dag de stad verkennen. Op het strand was niemand, alleen wij. Natuurlijk moest de oceaan ook geprobeerd worden. Die was nog goed kalt, niet varmt. Na een tijdje kon je niets meer voelen, zelfs je reet niet meer, dus dan der maar weer uit. Daarna maar wat gevolleybald en wat zon opvangen. Woensdags heb ik de uitlaat van de auto maar weer eens gerepareerd. Deze keer met 5 blikjes bier in een energydrink blikje. Dit is hopelijk wat beter, het is in ieder geval flexibeler. Als dit het niet houd tot we terug zijn moet er maar een flexibele uitlaatstuk tussen. S'avonds met Arjen zijn ouders naar een pizzaria. Donderdag hebben we voor weet ik hoeveel geld boodschappen gehaald bij de jumbo, want we zouden voer bakken voor Arjen zijn ouders. Dit werd een bult varkensvlees, met rijst en salade en als voorgerecht een welgevulde tomatensoep. Als drank hadden we sangria gemaakt. Een soort wijn met vruchten. Dit hadden we van de Belgen afgekeken, en smaakt erg lekker. Foto's zijn wel ergens, maar niet op mijn laptop. Vrijdag zouden wij met Arjen zijn ouders nog even langs het stagebedrijf om dat te bekijken. Daar meteen met de baas om koffie bij het restaurant en tips gekregen wat nog zeker moest worden bekeken. Daarna dat meteen maar met de auto gedaan, want dat gaat sneller. Naar een uitkijktoren, een kerk en de wijnkelders van Porto. Vervolgens alweer uit eten geweest, en gedag gezegd omdat zij de volgende dag weer terug vlogen. Zwaar emotioneel voor sommigen, ik had het niet door dat het de laatste keer was, en was snel klaar met ene korte heuj. Daarna toch maar even goed gedag gezegd. Zondags zijn we naar het wereldkampioenschap motorcross geweest met de Belgen, in hun pickup. Eerst was er de klasse mx2, met een Portugees erin, Rui Gonzalves. Dit was de favoriet, en dat was te merken ook. Hij won trouwens ook nog. Daarna kwam de mx1, met een aantal Belgen daarin. Een Italiaan werd hier eerste en een Belg 2^e.

Dit wie in braaf koart ferhaaltjse as net.

week 12 en 13

Ik bin wat let, mar hjir mar wer efkes in ferhaaltsje.

De zaterdag na de vakantie hebben we de Belgen, Michiel en Joachiem, die we bij de Portugese lessen hebben leren kennen maar eens uitgenodigd voor een drankje. Michiel zijn vriendin bleef een week of 2 in Porto logeren, dus die kwam ook mee. We hebben hier gezellig wat gepraat over auto's, Portugezen enz enz. We zouden daarna nog uit kunnen gaan, mar het was al erg laat en iedereen was wat van jaa, noujaa, mischien, dus toch maar niet. Maandags zijn we weer gewoon aan het werk gegaan, we hadden ons zelf voorgenomen om hard aan de gang te gaan met het project. Dus maandag maar meteen een groot stuk papier gepakt en een planning gemaakt. Daarop staat wat wij allemaal nog moeten doen, en hoever we er mee zijn. Conclusie, best veel te doen. Maar, even gang zetten en het duurt niet eens zo lang meer voordag het klaar is. Dinsdag na de Portugeze les even een paar biertjes gedronken met de Belgen op school, 55 cent voor 0.33 ml. Dus dat is een mooi plekje om even een paar te nuttigen. Wij kregen hier ook de uitnodiging om vrijdags bij hun te komen bbq'en. Dat kan mooi op hun terras van hun penthouse. Vrijdags nog even een paar flessen Belgisch bier gehaald bij de supermarkt. We hoefden niks mee te nemen zeiden ze, maar dat staat ook zo raar. Dat viel wel in de smaak, dus dat scheelt weer. Met de bus erheen, dan kan ieder een sapje nuttigen. Natuurlijk ging dat niet zoals het moet. 1 bus kwam niet opdagen, daar moesten we dus op wachten, en ook nog 4 haltes te vroeg uitgestapt, vakmannen. De vriendin van Michiel haar vader is chef-kok. Dus die wist wel van koken en lekkere dingen. Barstenste vol zijn we toen opzoek gegaan naar een discotheek. Maar er waren overal private party's. We konden nergens in, behalve in een soort van eetcafé waar je kon gaan zitten drinken. De barman hadden wij maar eens gevraagd of dat normaal was, al die privé feestjes. Hij zei, wacht even. Hij kwam terug met entree kaartjes voor een discotheek om de hoek. Dus wij waren ook privé gasten opeens. Mooi laat met de taxi terug gegaan weke voor het eerst Engels kon spreken. Zondag ochtend zouden we Lukasz van het vliegveld afhalen, die kwam terug van 3 weken Polen. Om 11 uur zou die landen, dus 20 over elf waren wij aanwezig, dan zou die zijn koffers wel hebben. Wat bleek, hij was 10 minuten eerder geland en had maarvast een taxi genomen, en niks laten weten. Dankuwel.

Dat was week 1 na de vakantie die vrij snel omvloog. Waarschijnlijk omdat wij op het werk erg veel bezig zijn. De volgende week, week 13 alweer kregen we te horen dat wij de week hierop alweer vakantie hadden. Dan is er queima des fitas, een studentenfeest omdat het de laatste periode is voor examenkandidaten. Maar zover is het nog niet. Eerst nog een weekje aan het werk. Maandag kwam de baas weer eens polshoogte nemen, hoe het staat met het project. Dat leek allemaal goed, maar wij hadden nog wel een paar vraagjes. Daarvoor moest hij even iemand op school bellen, en tijdens dat gesprek kwam ten sprake dat de mal van 800 mm in doorsnede niet goed was. De 'opdrachtgever' van school zei dat de man 2 meter in doorsnede moest zijn. Dit is niet echt leuk nieuws, want dan moet alles weer anders. Helemaal anders. Maar de baas zou nog wel even met hem praten dus we moesten gewoon door gaan met waar we mee bezig waren.

S'Avonds kregen we een verassing, een gast in huis. George (zo heet hij hier, officieel heet hij Jura, en dat spreek je uit als jiidzji, logische mensen in Tsjechie). George is een klasgenoot van Lukasz, waarmee hij het eerste semenster in het studentenhuis mee samen heeft gewoond. George heeft hier een vriendin gekregen, maar dat ging niet goed, en ze wouden even apart wonen. Best, wij hebben genoeg lege ruimte, ook zou hij voor ons koken. Ook moest hij borg betalen van Lukasz, dat was natuurlijk een fles drank, dus die meteen maar burgemeester gemaakt. Maar Arjen en ik vonden het beide niet lekker. Woensdags kwamen er grote bazen van continental, de banden fabriek. Dus het vergader hok, waar wij in werken, moest worden gebruikt. Dus wij moesten in het nu al te drukke kantoortje zitten. Na de lunch, met alleen oude man en oma (de ouders van de baas die ook nog rustig aan wat werken op het bedrijf) ging ineens iedereen van kantoor mee lunchen met de continental mannen. Dus wij mochten wel gaan, dan kon het kantoor op slot. Best. Thuis gekomen meteen naar de winkel geweest voor brood bier en patat enz enz. Ownee, brood appels en peren. Daarna thuis maar wat gemarktplaatst, en film gekeken. Ook nog heuse relatie adviezen gegeven aan George. Die is die avond nog naar de vriendin geweest, en ze zijn tot op heden nog bij elkaar. geen idee of dat door mij komt, ga er niet van uit. Donderdag nog even druk bezig geweest en toen gingen we naar huis. Met até amanhã als groet. We zaten bijna in de auto, toen een collega ineens aan kwam rennen. Don't come here tomorrow!!!! Wat hadden we nu weer fout gedaan. Maar vrijdag was het dag van de arbeid. Dus we waren vrij, viel alweer mee. De Vakantie was begonnen kwamen we een paar uur later achter. Snel denken vergeet je hier wat in Portugal.

Donderdag middag naar de Portugese lessen, daarna wat gedronken met de Belgen. Die hadden een briefje gekregen van een discotheek in Porto, waar een bekende DJ op zou treden. Ze vroegen of wij ook mee wouden. Jaawel, morgen toch geen werk. In de discotheek aangekomen, om half 1 (Wij kunnen niet met openbaarvervoer omgaan) blijkt die tent om 1 uur pas open te gaan. Wat zijn dat nou voor tijden. In de discotheek was nog niemand vanzelf, dus maar gaan zitten en bier drinken. Na een paar uur was de discotheek dan eindelijk gevuld, met piep kleine Portugeesjes. Waar je drinken kon bestellen was het 2 traptreden hoger, maar dan keek ik nog over iedereen heen. Iedereen had zoiets van wat is dit? We zijn ook niet lang gebleven, ik gok dat het een feestje was voor tot 18 jaar. Ik heb me ook erg verbaasd daar, eigenlijks iedereen van ons, over de kledingwijze van de jongens daar. Of ze zijn allemaal van de verkeerde kant, of ze snappen niet dat ze er op zo'n manier wel enorm veel op lijken. Ook dat was een reden dat wij hier niet lang zijn gebleven. We konden het risico niet nemen. 15 euro was de entree, maar je kreeg wel 10 bonnetjes voor bier. Dus duur was dit uitstapje niet. De vriendin van Michiel ging de volgende dag weer naar huis, dus die hebben we gedag gezegd en goede vlucht gewenst.

De zondags van het weekend zijn we in de amazon gestapt, en zijn we naar Montalegre gereden. Naar de Europese rallycross kampioenschappen. Dat was 175 kilometer, met 4 man (Belgen ook mee). Ik hoopte dat een goede lange rit de amazon goed zou doen. In plaats van die korte stukjes steeds. Probleemloos erheen gereden, en daar een leuke middag gehad. Met een stunt team, een groep grappige dronken Portugezen voor ons, en de rally zelf natuurlijk. Er waren verschillende klassen, welke achter elkaar een race van 5 rondes reden. Best wel veel crashes en botsingen. 1 keer moesten een paar fotograven rennen voor hun leven. Er deden 3 Belgische teams mee, en 1 team met een Volvo. Elke klasse deed 2 races, dat ging best wel snel achter elkaar, dus de tijd ging erg snel. De zon scheen de hele dag, en wij waren mooi blij dat we een fles water mee hadden genomen. Ook was het bier niet zo duur, en cola ook niet. Er is 1 man weggevoerd met uitdroging of zonnesteek ofzo. Arjen is zo rood als een kreeft geworden, en ik mooi bruin. Nadeel is dat ik nu een enorm t-shirt aan heb, dus bruin op armen en benen, maar nog heel wit waar een t-shirt zit. En broek. Op de terugweg in de file gestaan, waardoor ik genoodzaakt was om hem op benzine te zetten. Dit omdat de auto wat probleempjes heeft met het gas. Later weer op gas gezet, maar daar reed hij erg schokkerig op. Dus op benzine terug gereden. Stomme gasverdamper, hij blijft de hele tijd choken. Wat kost dat wel niet en de ozonlaag maar smelten.

Dat is alweer een lang verhaal, foto's komen eraan.Volgende verhaal wordt lekker net zo lang. Want er is weer veel gebeurd.

Fakânsje

Ik sil probere om it koart te hâlden, mar dat sil wol wer ris net slagje. En ik probeer it yn it Hollânsk te dwaan. En at jimme tinke hoe wyt hij dat allegjirre noch, ik haw else dei efkes op in kladblok skriuwen , sadwaande wit ik alles noch wol sa'n bytsje te fertellen.

Dag 1 dag -1 en weer dag 1:

Donderdag hebben wij de amazon helemaal vol gestampt met kleren, slaapspullen, eten, drinken en de tent van de baas. Vol goede moed zijn we vertrokken naar Torre, dat is het hoogste punt van Portugal op officieel 1993 meter. Na 100 kilometer begon de auto ineens erg warm te worden, en bergaf wou hij ook niet meer koud worden. Toen de meter uit het zicht was verdwenen, maar even gestopt, en toen kwam de rook al uit de radiateur. Dit wou niet overgaan, wat we ook probeerden, dus dan maar omdraaien en met de kachel op vol gas aan terug rijden. Vrijdags geprobeerd dit op te lossen, en na een best lange rit proberen maar besloten zaterdags nog een keer te proberen.

Na een mooie rit bij Sierra da Estrela beland, en daar wat mooie foto's gemaakt. Daarna doorgereden naar Torre, het hoogste punt op 1993 meter hoog. Daar was het helaas erg mistig, en konden we geen foto's maken, omdat je maar 10 meter kon zien. Daarna hebben we een hele lange rit gemaakt vanaf Torre naar Algarve, de onderste provincie van Portugal, waar het zonnig is.... Onderweg is de amazon nog een paar keer te heet geworden. Op het Volvo forum heb ik gevraagd wat het kon zijn, en daar zat 1 tip bij, voel eens langs je radiator, en zoek naar koude plekken, dan is die daar verstopt. Mijn radiator zit denk ik voor 1/3 verstopt. Dan maar weer rijden met de kachel een beetje aan. In het plaatsje Albufeira het eerste bordje camping maar gevolgd, en we kwamen uit op een 3 sterren camping. Kosten waren 15 euro voor 1 nacht, 2 man sterk, 1 tent en 1 auto. Omdat de rit wel erg lang was en we vrij laat waren hebben we in het donker wat eten in elkaar gezet. Tomatensoep met knakworsten en broodjes. Van de baas hadden wij 1 slaapzak en 1 luchtbed meegekregen. Bij een super supermarkt hadden we rolletjes gekocht, waar de ander op kon slapen. Die rolletjes bleken helemaal niks te zijn, je lag meteen op de grond als je er op ging liggen. En het luchtbed van de baas was geen luchtbed, maar een ondermatje. Mis, volgende keer eerst alles van tevoren proberen. Owja, de tent, het dekkleed van de tent zat in een aparte zak, niet bij de binnentent in. Dat was wat raar, maar wat blijkt, deze passen dus niet bij elkaar. Het is onmogelijk om deze tent recht op te zetten, het dekkleed is voor een tent die veel boller staat, dus de bovenkant staat slap en de onderkant als een pijl en boog. Ideaal.

Dag 2.

De volgende ochtend kwamen we erachter dat we naast een paar Heerenveenders stonden. Daar even een praatje mee gemaakt en alles maar ingepakt voor de reis naar Sagres. Het uiterste puntje van Portugal. Na ongeveer 2 kilometer rijden ineens een heel kort knipperend olie lampje gespot op mijn dashboard. Meteen op de vluchtstrook gestopt, want doorrijden is wat een te groot risico, meteen de olie gepeild. Niks aan de pijlstok. Gekke ding had alles weer opgedronken. Snel bijvullen en weer van de vluchtstrook af. Waar hij het laat weet ik niet. Na een niet al te lange rit, 100 kilometer donderden we bijna de oceaan in. Het einde van Portugal was bereikt. Bij de kust weer even wat mooie foto's gemaakt, en dan de toeristische dingen maar wat opzoeken. Mooie uitzichtpunten, 1 op een lange pier, een oud kasteel aan de kust met een mooi uitzicht en een lange trap naar beneden. En een oud fort van het Portugese leger. Na deze woeste culturele uitspatting maar van schrik een camping opgezocht, daar is er maar 1 van daar, dus dat was niet moeilijk. Daar een mooi plekje uitgezocht, met beschutting van wat bosjes tegen de harde wind. Daarna maar eens op zoek gegaan naar een stel goede luchtbedden, maar alles was dicht, omdat het Pasen was. Alleen een surfshop was open, maar die had dat niet, maar hij zei van Portimão daar is een camping winkel. Daar zouden we de volgende dag maar eens kijken. S'avonds spaghetti gemaakt op de Poolse manier, zonder gehakt, maar met blikjes tonijn en een pot tomatensaus. Best lekker en super snel in elkaar gezet. Daarna op de krukjes gezeten, leunend tegen de auto, met een potje bier, mooi naar een stel Spanjaarden zitten kijken die een poging deden hun busje in te pakken met surfplanken, tassen kleding en hunzelf. Dat wou niet echt lukken en hun niet verstaanbare commentaar was best amusant. Vlak voor 11 uur zijn ze vertrokken, zonder tent, maar wel een volledig ingepakte bus. Na het laatste biertje maar tandenpoetsen bij het washok. Op de weg daarheen struikelde Arjen op zijn hasses, 1 meter voor een andere campinggast zijn voeten. Dat was een prachtig gezicht om van een afstandje te zien. Bij het washok aangekomen was het 1 groot water ballet, een wc hield niet meer op met doorspoelen. Daarna snel de tent ingegaan, want volgens mij lekte het bij de grote baas in de lucht ook een wc. Omdat we weer zo goed als op de grond moesten slapen vlak voor het slapen maar een slok wodka genomen, om de nacht wat beter door te komen. Je moet toch wat als er geen beerenburg is.

Dag 3

Om een uur of 7 een hels kabaal van een Ford transit busje met een stapel Spanjaarden erin, die met een rotklap hun tent in het busje gooiden en met nog veel meer lawaai weer weg reden. (hoorde ik van Arjen, ik sliep gewoon door) Om een uur of wat later daarna zijn we wakker opgestaan en na een bezoek aan het washok maar eens naar het stadje Portimão gegaan. Daar in een groot winkelcentrum 2 woeste luchtbedden gekocht. Ze vullen de hele vloer van de tent zowat, en de helft van de hoogte. Bij een continente, een super supermarkt wat inkopen gedaan en de wc uitgetest. Tijdens een rondritje door de stad kwamen we erachter dat het niet zo'n mooie stad is. Dus maar door naar Faro, nog oostelijker langs de kust. Daar was helaas ook niets te beleven. Dus dan maar een plaatsje zoeken daartussenin. Tijdens de rit daarheen kwamen we een super de luxe vakantie park tegen, voor de rijke mensen. (een ferrari voor de deur was al bijna goedkoop) Alles echt heel groot, en mooi en perfect en luxe enz enz. Dat was niet voor ons budget bedoeld, dus maar doorgereden naar Quarteira. Dat is een kleine badplaats, met een lange boulevard langs de kust en een mooi strand. Hier was ook nog een camping. Daar hebben we de tent opgezet en hebben we de luchtbedden opgepompt. De eerste ging harstikke best, en lag heerlijk. De 2^e wou niet echt lukken, want het hele ventiel gedeelte, inclusief dop dat ontbrak. Feest. Dus zelf maar een dop maken, dat wou nergens mee lukken, tot ik een reserve stuk koelwater slang tegen kwam, wat wel ongeveer de goede diameter had. Deze schroefde er perfect in en klemde zich goed tegen het einde van de schroefdraad. Volpompen via de slang, slang dubbel knikken en tyrap er omheen en klaar. Geen foto van gemaakt, helaas. Deze dag hadden we besloten maar eens naar een restaurant te gaan aan de kust. Bij een pizzaria neergestreken, omdat ze ook veel ander voer hadden. Arjen aan de pizza tropical in ik aan de peper steak. Heerlijk gegeten, en goed veel. Daarna nog even rustig wat op het terras gezeten en wat met de ober aan het praten. Het was erg rustig, dus die hat tijd zat. Hierna wat biertjes in de auto gedronken, omdat het buiten weer eens regende. Daarna onze nieuwe aanwinsten maar eens uittesten. S'avonds nog 2 keer het toch niet lucht dichte luchtbed moeten oppompen in de regen.

Dag 4

We hadden maar besloten om een dag te blijven staan in Quarteira, omdat het s'ochtends wel mooi weer bleek te zijn, en er wel een mooi strand is. Eerst zijn we terug gegaan naar Portimão, om daar eens even een goed luchtbed op te eisen. Dit was geen probleem, en we stonden binnen 5 minuten weer buiten. Dat was handel. Hierna maar terug gereden, om het strand op te zoeken. Op de heenweg maakte de auto al wat veel lawaai. Op de terugweg was een weg afgesloten, en moesten we omrijden, daar was een bult die ik niet zag, en daarna moest de uitlaat terug in zijn rubbers worden gehangen. Hierna maakte hij al helemaal veel lawaai. Op de camping eerst een blik snert opgewarmd, met bockworsten (grote broer van de knakworst) erin. Daarna de amazon maar op zijn kant gegooid en kijken wat het was. Een dikke scheur in de uitlaat. Kloten, precies aan het begin van de grote demper, dus ook niet zomaar los om te lassen, of te vervangen. Dan maar een beun oplossing. Het blikje snert omgewassen en het etiket eraf halen. Hier de bovenkant en onderkant vanaf geknipt, en doormidden gehaald, tot je een stukje plaat had. Dit op de uitlaat gedaan, en met 4 klemmen vast. Helaas is wel bijna mijn hele duim eraf gesneden, dus daar maar een mooie gele dino-pleister op van de c1000. Maar de uitlaat is weer redelijk dicht. Beter dan voorheen zelfs. Hierna zijn we eindelijk eens naar het strand gegaan, maar daar aangekomen kwam er weer een woeste zwarte lucht aan. Bah, weer regen. Bij hetzelfde restaurant maar weer gegeten, deze keer kabeljauw. Omdat het gister zo goed smaakte, maar eens de vis proberen. Gadverdamme wat vies. Ik heb nog nooit moeite gehad om vis te snijden, deze keer wel. Ook zat er totaal geen smaak aan en was het erg moeilijk los te krijgen van zijn vel. Geen succes, en ik heb ook geen fooi gegeven deze keer. Sonde van de vis, en van mijn geld. Die van Arjen was wel beter trouwens. Hierna maar weer terug gelopen naar de tent, waar wij een alles verwoestende regenbui op ons hoofd kregen. Het leek wel als hadden ze de oceaan 90 graden omgedraaid, en boven de stad hadden gehangen. Over en nergens hebben we geschuild, en zo zijn we weer terug op de camping gekomen. Langs de bewaking, welke mooi lag te slapen in zijn hokje. In de amazon maar weer geschuild en wat gedronken. Daarna de eerste goede nacht gedraaid, zonder 1000 keer wakker worden of op bonke harde grond te slapen.

Dag 5

Vroeg opstaan om veel te gaan rijden. We zouden naar Spanje toe, om daar ook even te kijken. Even gewassen en de tent inpakken. Zijn we bijna weer bij de tent, begint het weer te regenen. En de tent was net lekker droog. Dus de bui maar weer afwachten en dan de tent afdrogen en oppakken. Daarna via binnenweggetjes naar het oostelijkste punt van Portugal gegaan. Naar Villa Real de Santo Antonio. Daar aangekomen even naar een suppermakt, en toen zijn we een Volvo P1800 tegengekomen. Meteen gestopt en wat foto's gemaakt. Wel leuk om zo iets tegen te komen. Daarna hebben we besloten niet meer naar Spanje te gaan, omdat je daar alleen via een tolweg kon komen, of 200 km omrijden. We hebben maar besloten rustig aan weer naar boven te gaan. Via wat leuke bezienswaardigheden. Als eerste kwamen we een grote dam tegen, met een groot stuwmeer. Je kon helaas niet naar binnen, maar wel wat plaatjes gezien van de generatoren enz. Enorm groot allemaal. Ook het stuwmeer was best groot, en nat. Daarna hebben we op de kaart gezocht naar een leuk plaatsje, en toen kwamen we uit bij Evora. Dit is een stad met een kasteel en oude romeinse overblijfselen, en een camping. Ook wel handig. Op de camping een mooi plekje gezocht, en uitgestapt. Dan hoorde ik ineens SINT NYK!. Sint nyk, wie roept dat nou weer, wat heeft dat voor nut. Blijken we naast de buren van mijn oude werk te staan. Die waren aan het overwinteren in Algarve, en waren nu op de terugweg. Heb altijd veel gepraat met die man, als er niets te doen was op het pontje, hij kwam meestal wel even om een praatje. En de vrouw heeft in de keuken geholpen bij het restaurant. Even een praatje maken over wat we daar aan het doen waren en toen de tent maar rustig aan wat opgezet. Even naar de supermarkt om wat eten, rijst met een soort chicken tonight, en varkensvlees. S'avonds de stad verkend, met zijn kasteel muur, aquaducten, grote kerken en romeinse tempels. Toen we gingen slapen begon het natuurlijk weer eens te regenen. S'avonds kwam er een bak water uit de lucht! Niet normaal, er stoomde een rivier voor de tent langs, zoveel water kwam er naar beneden. De tent heeft het ook niet droog gehouden deze keer.

Laatste dag

S'ochtends maar besloten om de volgende nacht in Porto door te brengen, we waren de regen wat zat. Van de baas hadden we nog wat tips gekregen van mooie plaatsjes, dus de neus van de amazon richting Lissabon gezet. Net achter Lissabon ligt het plaatsje Sintra, daar is een oud landgoed genaamd Quinta da Regaleira. Dat is een heel mooi huis met een grote tuin met beelden en tunnels en vijvers enz enz De foto's zeggen wel genoeg, dat is best wel mooi. Het landgoed is vele malen verbouwd, en steeds mooier gemaakt. Het is nu een Portugees erfgoed. Daarna zijn we naar Óbidos gegaan, een stad in een kasteel, dat was wat minder spectaculair, maar wel mooi. Je kon er mooi over de muur lopen, en de stad wat bekijken. Het was er zo goed als autoloos, dus lekker rustig. Even een cadeau gekocht voor de baas, voor het lenen van de tent. Daarna zijn we door gereden naar Nazaré, een stad aan de kust, met een mooi strand en een grote rots. Op de rots heb je een super mooi uitzicht, als het weer goed is. Deze dag niet echt, helaas. Hierna zijn we de laatse 200 kilometer naar huis gereden.

Dat was het einde van de vakantie, 2300 kilometer gereden, 3.5 liter olie gedronken, en 2x moeten sleutelen. Ontdanks het weer toch mooi weg geweest, veel gelachen en zeer veel gezien.

Sorry voor het lange verhaal, korte versie:

Ver weg geweest, geen zon, veel regen, mooie dingen gezien, leuk weggeweest.

Praatsje oer de stage

Omdat it blykbaar tefolle oer myn amazon giet, neffens sommigen, mar efkes tuskentroch wat oer de stage. En omdat wij moarn op fakânsje gean, het it net safolle nut om no mei wat nijs te begjinnen, dus dan mar wat sinnichs type op de ynternetside.

Wij rinne dus stage bij it bedriuw Gislotica yn Perafita, in soart fan bij-stêd fan Porto. Úse opdracht is om in machine te herontwerpen sadat er simpeler, steviger op sommige plakken, en minder woest grut op oare plakken. Wij moatte in machine meitsje die at bijfoarbyld brânblussers, as dûkflessen fan keunststof makket. Dit docht hij troch oprolle stroken carbon as glêsvezel troch in bad mei hars te heljen, en dêrnei om in mal hinne te wikkeljen. De Nederlânske namme is ek glasvezelwikkelaar. Yn it Ingelsk is it in filament winder.

Op dit filmke is te sjen hoe it wurket. http://www.youtube.com/watch?v=3opzktClUn8&feature=related

Op de skoalle wêr't wij no officieel sitte, ISEP, stiet al sa'n machine. Dizze is makke troch it bedriuw Pulltrex. Dizze machine wurket mei it systeem fan de hars en de glêsfezels. Op de skoalle hebbe se no wat nijs útfoent, dat wurket net mei hars, mar mei in troch waarmte hurd wurdende soart plastic. Oan dizze machine hebbe se in grutte ferwaarmings ynstallaasje hongen, en dêrmei binne se oan it expirimenteren gient. No at it systeem wurket moat der in machine komme die it folle swierdere ferwaarmings element hâlde kin. En toch op snelhyd wurkje kin. De baas fan Gislotica is part-time leraar op ISEP. Dat hij het der foar soarge dat wij die machine foar syn bedriuw úttekenje kinne. Sa bin we dus oan úse stage opracht kommen.

Bliksem, frysk, Ik gean net wer alles deleten, dat gean moai troch. Foar minsken die at it net lêze kinne is it gjin probleem. Ik gean in wyke op fakânsje, dat jimme hawwe 1 wyke om út te fynen wat der no eins stiet.

Wat hebbe wij oant no ta dient,

East bin we in wyke dwaande wist om út te sykjen wat we dwaan moatte. Dat waard freeds bekend. Dêrnei bin we in wike dwaande wist mei it leren fan in nij tekenprogramma, Solidworks. En we hebbe ynformaasje opsocht oer it glasvezel wikkeljen proces. Wij binne starten mei it útfynen wat sa'n machine no eins dwaan moat, hoe snel it moat gebeure en wat foar krachten der op komme. Dat is net makkelik, en dêr bin we noch steeds net hielendal achter. Mar dat komt noch wol, neffens de baas. Wij moatte de besteande machine as foarbyld brûke. Dat we hebbe gelokkich al in idee hoe it der op it ein ûngefear út moat komme te sjen. It moeilikste diel dat is it meitsjen fan alle ûnderdielen en it bepalen wat sterk genôch is en wat net. Omdat myn foarige stage bij in bedriuw wie wat allinnich mar grof spul makket, is dit hast allegjir nij foar mij. Nauwkeurigheden en ûnderdielen die at allegjirre spelingsvrij moatte wêze, precisie geleidingen mei nauwkeurigheden fan tûzendsten milimeters. Dat wie bij Bylsma wol oars, alles rom yn de gatten en goed speling, want oars passet it toch net, en we laskje it wol ticht. Dat wie it motto dêr wat. Dat is hjir wol oars. Dat is wol leuk, sa wiest asen in bytsje wat fan beide útersten.

Ús machine moat 6 assen hebbe, 1 om de mal te draaien, 1 foar hin en wer gean, 1 foar op en del, 1 foar nei foaren en achteren, 1 foar it roteren fan de kop, en de roterende kop sels. Is op dit filmke wol goed te sjen http://www.youtube.com/watch?v=QS3OFdKoGdw

Wij hebbe onderoaren de opdracht krygen om safolle mooglik te keapjen en net sels te meitsjen. Mar dat slagget fansels net. Sa bin we dwaande wist mei it betinken en tekenjen fan lagerhûzen, pleatsen fan servo motoren, útsykjen fan geleidingen en it fêstmeitsjen dêrfan en gean sa mar troch. Ek it leren hoe at se bij dit bedriuw in tekening opsette, it gebrûk fan kleuren en it yndelen fan de onderdelen is wer hielendal oars, dus dat moat ek enorm wenne.

Ek bin we gou ris yn de wurkpleats, as se wer wat nijs makke hebbe, moat wij dat ek sjen, en fertelle se wêrom se dingen op die manier dient hebbe, sadat wij dêr ek wer fan lere. Dat is wol ynteressant, want sa dom binne die Portugezen net yn it betinken. Se meitsje dingen sa dat se der self sa min mogelik oan hoeve te dwaan. Net omdat dat goedkeaper is, mar omdat se gewoan lui binne, neffens mij. De baas sei ris sa iets fan, jimme binne hjir net om safolle mooglik dingen te meitsjen, mar om safolle mooglik te leren. Dat is net in ferkearde ynstelling foar in stagebaas heb ik it idee.

We binne no safier dat we alinnich it systeem die at de vezels fêsthâld noch moatte betinke, en dêrnei kinne we alles opnij besjen, dingen feroarje, en fjirder út tekenje. Dêrnei as de baas it der ek mei iens is, 2d wurpleats tekeningen der fan meitsje sadat it nei bedriuwen kin die at onderdelen meitjse, en sadat se it yn de wurkpleats ymekoander kenne sette.

Foardat it wer in enorm lang ferhaal wurd, hâld ik it hjirre mar wat bij, sa hebbe jimme yn els gefal in idee wat wij hjir an nuttige dingen doche. Dus sneupe op ynternet foar onderdelen, yn de wurkpleats dingen lere, de machine tekenje, nei Portugeze lessen 2x per wyke, en de Portugeze keuken ontdekke yn it restaurant wêrt wij elke dei hinne gean.

wyke 9 Belgjes

Ook deze week niet zoveel te melden, maandag dinsdag en woensdag eigenlijks heel normaal. Wel hebben we te horen gekregen dat wij de volgende week, vanaf donderdags tot het eind van de week daarop vakantie hebben. Om het land te ontdekken. Leuke verassing, danku sinterklaasje.

Donderdag begon er gelukkig eindelijk weer wat te gebeuren. Mijn laptop liep vast, gebeurt bijna elke dag, maar deze keer wou die niet meer opstarten. Alleen maar een achtergrond en verders niks. Dat is wel nieuw. Een paar mensen gevraagd hoe en wat, een virus scanner erop los gelaten. Die zei van 1 probleem aanwezig, onmiddellijke actie nodig, aan de bovenkant van het scherm, en aan de onderkant van het scherm scan compleet, geen actie nodig, klik hier om te sluiten.

Feest, schizofrene virusscanner.

Dan maar windows opnieuw installeren, en alles wat daar bij komt kijken. Hier waren we de hele vrijdag mee bezig. (it sil fêst rapper kinne, mar ik heb der gjin ferstân fan) Donderdag avond hadden we nog een zitting met de pool, die ging de volgende dag 3 weken naar Polen, dus maar een afscheid feestje. Vrijdag hem naar het vliegveld brengen. Hoe dichterbij we kwamen, hoe banger hij werd. Hij heeft blijkbaar vlieg angst, en het mistige weer hielp ook niet echt. En ik ook niet, opruien is dan bijna te makkelijk.

Vrijdag avond hadden we een erasmus dinner (bult voer voor alle nieuwe buitenlandse studenten) Daar hebben we kennis gemaakt met een paar belgen, die zijn hier ook met de auto, een dodge ram 1500 pickup met 451 pk. Ook niet alledaags. Na het diner reden er geen bussen meer, dus hebben wij hun maar even thuis gebracht. Daar nog wat bier gedronken op hun terras (zij wel, en wij niet, dat is niet eerlijk). Blijkbaar is één van de Belgen helemaal gek van amazon's, dus die stond op de kop toen hij zag in wat voor auto wij daar zijn gekomen. Aardige Belgen die hier net waren aangekomen, mooi staan praten over auto's en de belevenissen tot nu toe in Porto.Zij hadden ook fietsen mee (ruimte zat in hun auto) maar die staan na 1 keer gebruiken al op het terras op de bovenste verdieping (penthouse hebben ze, of hoe dat ook maar mag heten) Ook zij vonden het te gevaarlijk om hier te fietsen.

Zaterdag helemaal niks gedaan, alleen maar de amazon wat nieuw koelwater gegeven, omdat het oude niet zo fris meer was. Er zaten vlokjes in en roest, daardoor wou het membraam van de verdamper niet meer goed heen en weer, waardoor hij steeds verzoop in het gas. Alles goed uitgespoeld, doorgespoeld en ververst. Dit van de week nog een keer herhalen, en daarna koelvloeistof erin gieten. Dan roest het ook niet meer, en koelt hij wat beter.

Tijdens het winkelen kwamen we een fles tequilia tegen. Omdat ene M. van der G. daar al eens raar mee op de kop heeft gestaan, en ik niet wist hoe het proeft, die maar gekocht. Zaterdag meteen maar burgemeester gemaakt, en wat bier gedronken. Leuk spul dat tequilia, gevaarlijk spul ook, je kan het heel snel drinken, je proeft de alcohol bijna niet. Heel anders dan wodka. Ik was ook verrast de volgende ochtend dat ik mijn tandpasta uit de plant moest halen.....

We hebben deze week helemaal geen foto's, dus daarom maar wat bonus materiaal er in gezet. Als wij straks vakantie hebben, gaan we waarschijnlijk naar Algarve, helemaal onderin Portugal, het mooie weer opzoeken. Maar andere suggesties zijn ook welkom.