wyke 8, koart ferhaal

ik heb niks te vertellen....

Saaie week deze week, alleen dinsdags en donderdags naar de portugeze lessen geweest, en daar uitgevonden dat wij echt ver weg de slechtsten in Portugees zijn. En dat daar ook misbruik van wordt gemaakt door ons alle moeilijke dingen te laten vertellen, en dan lekker met zijn allen er om gaan lachen.Goedemorgen, goedenavond, lekker, vork, mes, lepel enz enz zijn wat de woordjes die we tot nu toe kennen. Ook kunnen we ons in het Portugees voorstellen. Geweldig.

Vrijdag zijn we best wat gedronken, ik lag om 2 uur te slapen op mijn stoel, dus ben maar op bed gegaan, arjen en lukasz zijn blijven zitten tot 6 uur, toen vielen zij in slaap en zijn ook maar op bed gegaan.

Zaterdag zijn we weer eens naar de lpg garage geweest, omdat de man nog wat voor ons had, een stukje pijp die ervoor zorgt dat de motor wat minder snel afslaat voor een stoplicht. Dankuwel en tot nooit weer. Voordeel hiervan is wel dat hij inderdaad minder snel 'uitwaait' en dat er een wat mooier aanzuig geluid onder de motorkap vandaan komt. Hierna zouden we naar Gislotica, het stagebedrijf, om de auto te wassen, maar dat was dicht. Dan maar even langs het strand terug, daar was een wielerkoers aan de gang dus daar konden we niet heen,Ideaal. Dan maar naar huis en niks doen, zoals zo vaak. Ik mis het sleutelen aan de motoren toch wel erg. Moet iets vinden om te kunnen doen.

Zondag hebben we goed uitgeslapen (het is s'nachts weer kouder, dus het slaapt ook wat beter), daarna zijn we de stad ingeweest, naar het centrum en daar wat rondgelopen over de bruggen en kleine trap steegjes en de pleinen. Veel te ver lopen allemaal, en vlak die stad eens af. Heeft helemaal geen zin, maakt je alleen maar moe.

Mooi kort verhaal deze keer, hopen dat er volgende week wat meer te beleven is. Als foto's wat foto's van zondag. Foto's van onnozele Portugeze dingen moet ik nogsteeds maken.

wyke 7, lang ferhaal

Alweer een maandag aan het begin van de week, wordt bijna routine. Met de amazon op benzine weer naar het werk getuft, maar er was nog geen nieuws over de lpg garage. In de middag zijn we naar school gegaan om onze borg voor de Portugese lessen te betalen, en onze gegevens in te vullen, we doen dus officieel mee aan de cursus. Dinsdag kwam Reis meteen naar ons toe, hij had bericht gehad van de lpg boer. De volgende dag, woensdag dus konden wij de auto daar om 8 uur s'ochtends brengen, dan ging de lpg boer er mee bezig, en dan konden wij met Reis meerijden naar het werk. (hij woont vlak bij de garage)

Maar voor dat allemaal ging gebeuren hadden we eerst een Portugese les, de eerste van vele. We moesten hiervoor naar een andere universiteit. Na deze te hebben gevonden moesten we het lokaal nog vinden. We waren mooi op tijd, we waren de eersten daar aanwezig. Natuurlijk was de Portugese lerares te laat. In de klas zitten vooral Roemenen, een stuk of 10 meiden die allemaal bij elkaar in hetzelfde huis wonen en in de zelfde klas zitten. Dus bij elkaar zitten en bulten herrie maken. Verder nog een paart Turken, Polen, een Belg of 2 (weten ze zelf ook niet) en wij. 22 man in totaal. De les had niet veel om de hakken, vertellen wie je bent en waar je vandaan komt, en dat dan leren in het Portugees, en dan een beetje wat een verhaaltje over hoe de werkwoorden en naamwoorden in elkaar zitten in het Portugees. Daarna waren er een paar die te tijden van de les op donderdags wilden veranderen. Geen probleem, dus proberen iedereen tot instemming te krijgen. De Roemeense dames bleken vrij arrogant te zijn, want er werden een aantal voorstellen gedaan, waar wij het op 1 na wel mee eens konden worden. Die werd al snel gekozen door iedereen, terwijl ik duidelijk had verteld dat wij dan niet konden. Hierna was er een discussie die wat te lang is om nu te vertellen, maar er is dus nog geen overeenkomst gesloten.

Ik kan jullie nu wel vervelen met een stront lang verhaal over wat er allemaal is gebeurd bij de lpg garage, dat verhaal heb ik ook al getypt, maar is veeeeeeeel te lang. Dus hier maar wat een samenvatting. Een hele korte samenvatting is dat ik best kwaad ben geworden op de lpg boer, maar het later toch weer allemaal werkte voor een schappelijke prijs.

De auto bij de garage gebracht s'ochtends en duidelijk verteld wat er mis was en wat er moest gebeuren. Hij zou bellen om 12 uur wat het was en wat hij eraan ging doen. Om half 3 hem te pakken gekregen, door zelf te bellen. De auto zou klaar zijn. Niet de afpraak, ook had hij mijn choke gemaakt en iets met de startmotor gedaan, al helemaal niet de bedoeling. Maar aan de andere kant, mooi dat het klaar was.

Tijdens de testrit was de auto veel slomer, en had hij nog dezelfde kuren. Ik was hierdoor natuurlijk in een topstemming, ook vanwege dat hij zich niet aan de afspraken houd. Samen met de garageman bezig geweest het op te lossen, maar dat was 1 groot drama, onkunde van zijn kant, mij niet geloven, elkaars taal niet snappen, kortsluiting maken, relais ontkoppelen zonder te weten waar alle draadjes heengaan enz enz

Mijn stemming werd steeds minder hiephoi, dus de afspraak gemaakt dat hij een andere lpg safetyswitch (de paniek schakelaar als er iets net helemaal goed gaat) op zou zoeken en die zou proberen. (dat was het enige wat ik niet geprobeerd had, omdat ik niet half weet hoe het ding werkt) Was dit het niet, zou hij er niet weer aan gaan prutsen en de auto mooi laten staan, want ik had het niet meer zo hoog met hem.

Donderdag zou hij bellen hoe het kwam met de auto. Na zelf maar weer te hebben gebeld, bleek dat hij het onderdeel niet kon vinden, maar gewoon even een compleet nieuw elektrisch systeem had ingebouwd. Alweer niet de afspraak, en ik zag de bui al hangen, en hoopte dat mijn financieel adviseur in mijn bankpas, mij genoeg geld kon geven.

Het systeem is beter dan het oude, en heeft mooie knipperende lichtjes. Bijna alle problemen waren verholpen, hij had deze dag veel beter werk geleverd dan gister. De kosten vielen mee, 130 euro nogwat.

Ik hoop nooit weer naar een garage te hoeven, zonder te weten wat het probleem is, want voor hetzelfde geld was het 4 keer zo duur geworden. Ook ga ik niet meer naar deze knaap toe.

Vrijdag ochtend in 1 keer de amazon op gas gestart, mooi gevoel, alles werkt weer. Om 5 uur weer mooi terug gereden langs de kust. Een kameraad van Lukasz kwam uit dit weekend op visite, dus er moest gedronken worden. Zij zouden zorgen voor het eten enz. Thuis aangekomen was er niemand, ze waren hem gepeerd naar de stad, dus dan zelf maar wat brood gemaakt. Een paar andere portugezen en George (Tsjechische kamaraad van Lukasz, en nu ook van ons) kwamen ook langs. Lukasz en zijn maat Martin hadden mooi aan de Snowitza gezeten. (thuisgemaakt poolse drankje, met een niet na te gaan aantal vrij rondbewegende percentages alcohol)

Fernando, één van de Portuze maten van Lukasz zei dat we wel een feestje konden bouwen bij zijn ouders hun huis, die waren er toch niet, en zij hadden geen buren. Dus een paar in de amazon en een paar in Fernando's bmw 323ci. (duuuuur) Nadat we door hadden waar we heen gingen hadden we pas echt door dat het niet zomaar een huis zou worden (Lukasz had al verteld dat zijn ouders wat rijker zijn dan normaal) We kwamen uit op de aveniue de boavista. De Kalverstraat van Porto. Een huis, alderonvatsoenlijkst nog aan toe. Ik gok het op zo'n 4 miljoen. De oprit was erg stijl omhoog, en de amazon ook maar mee omhoog genomen. Na een alles verwoestende knal, kwam ik boven, en bleek er een stuk van mijn trekhaak af te zijn. Mis no.

Precies met de trekhaak achter een stukje hek wat blijft staan (zo'n stompje waar het slot in kan vallen) blijven haken. Maar niks kapot, hoef het alleen er maar weer aan te lassen. Het huis had een gastenhuis, met zwembad op het dak, 1 begane grond, 2 verdiepingen daarboven, en een kelder vol met vermaak apparatuur. Pooltafels gokkasten enz enz.

Rare beleving als je iets kapot maakt, en dan wordt gezegd van oooh, kopen wel een nieuwe. Hier hebben we goed gedronken en zijn we de stad nog in geweest, geen idee hoe laat we weer thuis waren.

Zaterdag de amazon weer uit de kluis garage gehaald. En heeeel langzaam weer van de oprit af, maar weer de trekhaak aan de grond natuurlijk, dus er zit nu een mooie diepe groef in het beton van de dure oprit.... Nog even met hun de stad in geweest, naar een restaurant met een typisch Portugees gerecht, brood met bief en ham en plakjes kaas en kip en overgoten met saus en weer kaas bovenop. Mis no. Dit klinkt misschien ongeloofwaardig voor de meesten, maar ik heb het bovenste kaas eraf geschraapt, en ben begonnen met eten. Ja, ik heb kaas gegeten, warme kaas ook nog.

Wat een troep, hoe kunnen jullie dat eten, Een diepvrieskip die al 2jaar buiten de diepvries ligt smaakt nog beter dan die rommel, ik gun het niemand te eten. Ik dacht van nou, moet maar weer eens zijn, kaas proberen. Ik zeg elke keer dat ik het nooit weer ga proberen, maar ik hoop dat dit nu echt de laatste keer is. Het zou verboden moeten worden, en iedereen die het op de markt brengt moet vervolgd worden.

Zaterdag avond wat bier gedronken thuis, de anderen waren al na één of andere hipperdehop jo jo negertent. Zondag zouden de Martin en de Portugezen hier komen, maar na 4 keer te hebben gezegd dat het later werd, zijn ze nooit op komen dagen. Lukasz was erg teleurgesteld, en zei op een gegeven moment zelfs dat het zijn vrienden niet meer zijn. Zelf weten, ik mag ze wel.

Sorry voor het lange verhaal, maar er gebeurd toch steeds meer dan je denkt in zo'n week, en de helft maar vertellen vind ik ook maar niks. Foto's heb ik niet echt, daar wacht ik nog op. Volgende week maar eens mijn best doen om eens wat onnozele Portugese dingen op de foto te gooien.

wyke 6, 3x post

Maandag weer normaal naar het werk gegaan, op deze dag zou het pakketje met ontsteking binnen komen. Dus snel naar huis om 5 uur, en hopen dat er een pakketje zou zijn. Maar helaas, helemaal niks. Dinsdag exact hetzelfde verhaal, dus ik begon hem al aardig te knijpen. Op markplaats.nl had ik een andere ontsteking gevonden, en maar eens contact gehad met de man dat ik misschien zijn ontsteking wel wou kopen. Maar nadat ik hem verteld had dat ik hem misschien ook wel niet wou hebben, heb ik nooit weer wat gehoord.

Woensdag weer hetzelfde, geen pakketje, maar wel een email van school. Vrijdag moeten we een instap toets moeten doen voor de Portugese lessen. Wanneer je lager dan een 6 haalt op deze toets, dan mag je meedoen. Ideaal, een toets waar je slecht op -moet- scoren, makje. In de tussentijd zijn we mooi verder gegaan met de machine, ik ben bijna klaar met lagering en Arjen heeft het frame bijna uitgetekend. Nu komt het moeilijkste stuk, de alle kanten op draaiende arm, waar de vezels uit komen.

Donderdag eindelijk een brief in de post, van het postkantoor. In het Portugees natuurlijk, maar we konden toch ontcijferen waar we heen moesten en wat de openingstijden waren. Vrijdag ochtend erheen, vol goede moed. 2 minuten later weer buiten met het bericht dat op de brief duidelijk staat dat het pakketje er pas om 12 uur is. Wisten wij veel. Dus maar naar het werk gereden, en daar de instaptoets gemaakt voor de Portugese lessen.

De vragen en antwoorden waren in het Portugees, geen idee dus wat er stond. Het waren vragen waar je uit a of b kon kiezen. Dus wij waren bang dat we veel vragen per ongeluk goed zouden gokken. Dus de baas maar even gevraagd of hij ons wou helpen. Bij vraag 1 was het goede antwoord volgens hem a, dus ik vulde b in tot grote verbazing van de baas. Na een korte uitleg van de spelregels van deze toets kwamen we tot een eindcijfer van een 1.2. Één vraag hadden we wel goed gemaakt, omdat die wel heel simpel was, en alles fout is ook maar raar.

Vrijdagmiddag zijn we weer naar het postkantoor gegaan, na de lunch, owja, lunch. Even tussendoor. Tot nu toe hebben we alle Portugese gerechten gegeten, tot ieders verbazing, en helemaal die van mij. Daarom waren ze volgens mij deze week op oorlogspad, dinsdag kregen we namelijk een hele uitleg over de historie van een bepaald gerecht. Dat bleek dus uit de 1^e wereld oorlog te komen, bij schaarste aan vlees. Het was varkensdarmen en ander ingewanden met brood erin. Zelfs dit hebben we beide opgegeten, smaakte niet eens zo hele raar. Iedereen zat tijdens het eten de hele tijd op ons te letten, helemaal bij de eerste hap.

Vrijdag hebben ze het weer geprobeerd, deze keer met inktvis. Niet de hele groten van 2 meter met zuignappen als autobanden, maar zo'n 20 cm lang in totaal. Nou het is ze gelukt, na een stukje hoofd te hebben geproefd, heb ik voor het eerst wat anders besteld dan het dagmenu. Het smaakt niet eens zo hele slecht, maar het was taai en rubberachtig, met een hele rare sterke nasmaak. De tentakels en het lijfje heb ik maar niet geprobeerd.

Tot zover de lunch, op het postkantoor hebben we het pakketje opgehaald, en we mochten de werkplaats van het bedrijf wel gebruiken om hem der meteen in te klussen. Dus de oude ontsteking der uit, allemaal olie aan de binnenkant, en veel speling op het asje. De onderdelen overgezet naar de ander ontsteking, en er weer in geprutst. Snel alles weer afgesteld, en proberen, starten ging best, en hij kwam weer goed op toeren. Ik was helemaal blij. Nu proberen op lpg, overschakelen ging best, en het rijden ook. Toen de grote test, voor het bedrijf neergezet en stationair laten lopen zodat ie goed heet werd. En zodra hij boven de 3 kwart uitkwam, op de temperatuur meter, plop, motor uit. Ook het koud starten wou niet, Bola merda, zouden de Portugezen wel zeggen.

De electro monteur van Gislotica die had een kameraad met een auto onderdelen winkel, hij wou ons daar wel even mee heen nemen, misschien wist hij wat het was. Bij dat bedrijf aangekomen, viel op een gegeven moment het woord lpg, meteen wou de beste man er niks mee te maken hebben. Portugezen hebben iets tegen lpg, ze zijn er gewoon bang voor. Auto's met lpg moeten een grote blauwe stikker op de bumper hebben, parkeergarages mag je niet in en niemand wil er dus aan sleutelen.

De beste man had wel een adres voor een lpg garage in de buurt. Dus daar maar heen. In een oud betonnen hok zat dus een lpg garage, met meerdere oldtimers, Amerikanen, volvo's en mercedesen. De garage houder had zelf een Volvo pv444, de voorloper van de amazon. Na de auto te hebben gestart op lpg, dacht hij wel te weten wat het was. Maar hij had het te druk, en zou Reis, de collega van Gislotca wel bellen wanneer er een plekje was. (hij sprak geen Engels, dus Reis is voor ons even de tolk). Hierna maar naar huis gegaan, omdat we honger hadden, en ook wel een biertje lusten na deze drukke dag. Gelukkig was er wat troost toen ik thuis kwam, een kaart uit St Nyk van mijn oma.

s'Avonds maar even een film erin gedrukt, een humor/triller (grappige skodder dus) Zaterdag ochtend hing er een briefje aan de deur van een buurman, dat wij niet zoveel moesten lachen na 10 uur s'avonds. Hij kon tot 2 uur niet slapen en moest wel naar het werk de volgende dag. wel raar, want we waren pas 3 uur op bed gegaan??? Hij zou ook de politie bellen als het weer gebeurde. We wachten in hoopvol af.

Zaterdag weer bar weinig gedaan, alleen wat op het strand genikst. Zondag precies hetzelfde, maar dan op het strand aan de andere kant van de rivier. Ik dacht er is niks te melden over deze week, maar het is toch weer meer dan ik verwacht.

Wyke 5, mei de amazon yn de wolken

Week 5 begon ook weer met de wekker op maandag. Kwart voor 7 eruit, 8 uur op het werk. Daar zijn we vol goede moed aan het project begonnen, en omdat we eindelijks wat te doen hadden, ging de tijd ook weer eens snel. Dinsdag zouden we naar de machine toe, 11 uur klaarstaan. Maar dat werd al snel na de lunch, dat werd al snel 3 uur op de school zijn. Dus wij daar precies optijd zijn, kregen we het bericht in de machine kamer te wachten. Om 6 uur kwamen ze eindelijks aanzetten, en na een kwartiertje kijken naar de machine, moesten we weer weg, omdat één van beiden zijn kinderen van school moest halen.

Helemaal niks aan gehad dus. Woensdag begonnen het frame uit te tekenen, en donderdag en vrijdag hetzelfde gedaan, inclusief wat onderzoek naar lagering. Vanaf nu is het gewoon werken aan de machine, dus de verhalen zullen er niet interessanter op worden. Als er wel wat leuks gebeurd, (we moeten straks bellen naar portugeze bedrijven bijvoorbeeld) of andere voorvallen, dan zal dat natuurlijk wel gemeld worden.

Vrijdag hebben we eindelijks ons eigen internet gekregen. We hoeven dus niet meer van de buren te stele... gebruiken. Het is geinstalleerd en de eigenaar van het appartement moest daar ook bij zijn, dus meteen ook de huur van maart maar gegeven. Het internet is hopelijk stabieler dan dat van de buren, dat knippert noch wel eens aan een uit, en dat vind mijn laptop niet leuk. Na een debiel lang wachtwoord in te typen, 2x, konden we eindelijks op ons eigen, beveiligde internet.

Zaterdag zijn we ook meteen begonnen aan het schijven van deze weblog, dat had ik beloofd als ik mijn eigen internet zou krijgen. Hier zijn we de hele middag mee bezig geweest, omdat we aardig achter liepen. Na dit verhaal lig ik weer op schema. Zaterdag avond zijn we weer eens film gaan zien in de huiskamer, met bier en de rest.

Zondags zouden we een tochtje maken, dus google aarde maar eens aan, en kijken waar we heen moesten. Ik klikte op een foto hier in de buurt, een grote waterval. Best, daar gaan we heen. Na een redelijk vlak stukje, (gebruikelijke heuvels) kwamen we in de verte hoge bergen tegen. We zeiden tegen elkaar, daar gaan we heen, als we bij de waterval vandaan komen. Wat bleek natuurlijk, de waterval zat in die hoge bergen.

Sommige stukken moesten in de 1 naar boven, en ik ben van mening, als de amazon in te lage toeren was gekomen, waren we er nooit bijop gekomen. Na een lange rit eindelijk bovenaan beland. In de wolken nogwel. Daar zagen we nog een hogere berg, even verderop, met een super mooi slinger weggetje erheen. Daar moesten we heen volgens de tomtom. Geweldig. Bijna bij de waterval ineens allemaal berg geiten op de weg, dat verzin je ook niet. Ook een oude man met een maria beeld, die ons wat wou vertellen. Maar wij begrepen hem niet, en hij ons niet. Maar hij begreep het vriendelijk toeteren en wegrijden gelukkig wel.

De waterval is was erg mooi, en stroomde door het plaatse Mizarela, een super klein boeren gehuchtje, vol met mensen die niet praten of lezen konden. (volgens het informatie bord) Na een paar mooie foto's en een banaan zijn we maar weer verder gegaan, dwars door een ander dorpje heen, vol met blaffende honden die voor de auto sprongen, en naast de auto renden. Wat een gaos. Dit dorpje bleek dood te lopen, dus dan maar weer terug. Het was noch te vroeg om terug te gaan, dus maar wat toeren boven op de berg. We kwamen nog hogerop, in de wolken, daar zijn ook wat foto's van. Na een tijdje kwamen we weer op een redelijk grote weg en deze hebben we maar gevolgd. Een helemaal nieuwe we die nog niet op det tomtom te zien was. Deze liep helemaal nergens naartoe, op een gegeven moment stonden er wat betonblokken op de weg, en begon het bos weer. Maar weer terug van waar we kwamen. Een ander bergweggetje gekozen met een blinde bocht omhoog. Ik zei nog tegen Arjen, als er maar niemand van de andere kant komt. Mis dus, 4 grote touringcars die niet vooruit of achteruit konden. Dus ik maar achteruit van de berg af rijden. De bussen maar voor gelaten, en hun daarna maar besloten te volgen. Want de lpg tank begon op te raken en zij zouden vast wel richting bewoonde wereld gaan. De bussen reden erg langzaam de berg af, langzamer dan ik op de motor kon remmen, dus met de remmen bij remmen. (daar zijn ze ook voor inwezen)

Na een paar kilometer roken we wat een rare lucht, ik herkende dit van koppelingplaten, de remmen begonnen woest warm te worden. Ook de remkracht was bijna niks. ik moest volle kracht remmen voor een stoplicht op een helling, maar kwam nog maar net tot stilstand.

Vanaf hier zijn we weer terug gegaan naar Porto, omdaar nog even door de stad te gaan en toen maar naar huis. Op het laatst van de weg begon de auto helaas weer rare dingen te doen, en moesten we op benzine het laatste stukje rijden. De ontsteking die op de post is gedaan is erg hard nodig, want de amazon houd het niet lang meer vol. De kilometerstand staat trouwens bijna op 4000 kilomter, gemeten vanaf st nyk

wyke 4, amazon stikken en carnaval

Week 4 begon met maandag, niet zo hele raar opzich. Op deze dag kwam de baas weer terug van de bandenbeurs in Hamburg. Zeer bedroevende handel gedaan, door de credietcrisis. Er waren helemaal geen aziaten op de beurs gekomen, normaal de grootste klanten daar. Wij zijn meteen naar hem toegegaan om te vragen of we eindelijk het project konden opstarten. Het antwoord hierop was, 'nou nee'. Hij had het te druk, 'neem vandaag maar vrij, ga maar wat spelen op het strand, morgen beginnen we. '

Oké, geen probleem. 'Owja, morgen is het carnaval, dus zie jullie woensdag wel.' Helemaal mooi. Dus een vrije halve ochtend en middag. Hier heb ik meteen gebruik van gemaakt om te sleutelen aan de amazon, die wou erg slecht starten. Eerst maar eens de kleppen stellen, daarna nieuwe bougies erin gedaan. Omdat het zo mooi ging, ook de contactpunt maar vervongen.

Dit is dus fout, dat heet kapot repareren. Als iets niet kapot is, niet aankomen, niet denken van dat kan geen kwaad als ik dat doe.

Resultaat van een ochtendje sleutelen, een helemaal niet meer startende amazon. s'Middags bezig geweest om hem weer lopend te krijgen, dat was al vrij snel klaar gelukkig. Daarna maar even een stukje omrijden, maar eens bij het vliegveld kijken, zien of turkish airways hier ook vliegt, voor zover ze vliegen. Nog even een paar foto's gemaakt, met de telefoon. We kwamen er ook achter dat de amazon nochsteeds niet goed starte, helaas.

Dinsdag ochtend nog maar even sleutelen, de gasverdamper schoonmaken van binnen, en contactpunt wat ruimer zetten en de onsteking nog een keer stellen. Hierna starte hij in 1 keer, dat was voor het eerst dat hij dat deed. succes dus.

Op het bedrijf hadden we een tip gekregen over het carnaval in het plaatsje Ovar, 50 km onder Porto. Hier zou een grote optocht zijn, omdat er in st nyk ook optocht hebben natuurlijk, leek het ons wel leuk om dat eens te bezien. Om half 3 zou het beginnen, dus 2 uur waren wij in Ovar. Een behulpzame Portugees wees ons naar een parkeerplek en we zijn lopend naar de optocht gegaan. Dat was toch maar even 3 km lopen. 10 euro entree, voor de bancadas, geen idee wat het was. Dat zijn dus tribunes, en het is inderdaad een hele grote optocht. Zeer veel wagens, van helaas niet echt mooie kwaliteit, maar wel zeer veel heel mooi geklede mensen eromheen, die dansen, springen en gekdoen. Ook zijn er zeer veel schaars geklede danseressen, wat ook niet verkeerd was. Op het foto gedeelte van deze site zijn wat foto's te zien wat er zoal allemaal was, er waren veel dingen uitgebeeld uit america, en de besten vond ik een soort van klus team, en een kudde indianen.Op deze site http://www.carnaval.ovar.net/ zijn wat meer foto's en filmpjes te zien.

De optochtwagens zelf vielen dus helaas wat tegen, maar omdat er zoveel van waren, was het toch een mooie optocht. De optocht begon om een uur of 3, telaat, naar Portugees gebruik, en duurde tot 7 uur, toen was het intussen ook al donker. De hele route lang stond het bomvol mensen, die convetti en papierslingers gooiden. Op de terugweg was het één grote puinzooi.

Omdat het s'avonds koud werd, en wij de jassen niet mee hadden genomen, zijn we niet meer de stad in geweest, om wat te drinken. Zondags zijn we trouwens wel naar het centrum van Porto geweest, om een feest op te zoeken. De zondag van carnaval is blijkbaar de rustdag van carnaval, dus geen feest gezien, en 20 euro aan taxi verder.

De woensdags op het werk zouden wij beginnen met het project, wij hebben braaf op de baas gewacht, de hele dag gewacht en eigenlijks niks gedaan, maar hij kwam niet opdagen. Donderdag ook weer gewacht op de baas, en na een tijdje kwan hij opdagen met het bericht dat hij het druk had, en wij maar wat informatie moeten opzoeken over de machine. Oftewel weer niks gedaan.

Vrijdagochtend was het dan eindelijk zover, om 11 uur gesprek gehad, wat wij allemaal moeten doen en wat de machine allemaal inhoud.Het is de bedoeling dat wij een bestaande machine namaken, maar dan simpeler en steviger, zodat er meerdere dingen mee gemaakt kunnen worden. Het systeem heet Filament Winding, dat is het verstevigen van tanks (zuurstof flessen of brandblusser tanks) met koolstof of glasvezels, verstevigd met hars. Deze vezels zijn lange opgerolde stroken, welke door de machine die wij maken moeten, om een mal heen worden gewikkeld.

op youtube staan wel filmpjes te zien, deze http://www.youtube.com/watch?v=3opzktClUn8&feature=relatedfilm laat ongeveer zien welke bewegingen onze machine ook moet maken, 6 assen die allemaal tegelijk moeten worden aangestuurd. Een hele uitdaging. Op de universiteit, isep, daar staat zo'n machine, en hier zouden wij in de loop van de week naar toe om deze te bekijken.

Jeuzes wat een lang verhaal, en het wordt alleen maar langer, het weekend.

Zaterdags zijn we naar een club hier in Porto geweest, Villa Rapida. Om een uur of 8 zijn we in de huiskamer gaan zitten, om een film te kijken, met wat bier. Dat draaide uit op wodka, omdat Lukasz daar van houd. Hierna zijn we naar een café op het strand gegaan, waar alle erasmus (buitelandse) studenten samen komen. Hier hebben we mooi wat gepraat met wat Belgen en de kammeraden van Lukasz die ook op het feesje van Lukasz waren. Hierna was besloten om met zijn allen naar een club te gaan, Daar bleek een privé feest te zijn, en toen zijn we allemaal uitelkaar geraakt, en zijn wij drieën naar Villa Rapida gegaan. Het was hier niks aan, naar mijn mening, jo jo hip hop nerger muziek en warm en 5 euro voor een drankje. Dus dan maar thuis nog wat gedronken en op bed. Zondags helemaal niks gedaan, alleen maar film en uitzending gemist gezien. Geen kater gelukkig, maar wel enorm lamlendig.

Wykein wyke 3

Sa at sommichen fan jimme miskien sjoent hebbe, bin ik wat mei de wykeinen yn de war wist, en heb dêr wat mei om an it skowen wist. Wyke 2 hebbe we de amazon poetst en net niks dient, en wyke 3 komt no.

Tourtochtje langs de Douro

Tijdens de zoektocht naar een supermakt, in de loop van de week, zijn we langs de rivier gereden die midden door Porto loopt. Dit was maar een kort stukje, maar wel mooi. Daarom zijn we dit weekend een lang stuk langs deze rivier gaan rijden. Helemaal vanaf de kust tot we niet meer verder konden. Onderweg, omdat het zo'n mooi weekend was, waren er allemaal oldtimers op de weg, en heb ik ook een heel stuk achter een oude triumph gereden.

De weg was ongeveer 80 kilometer lang, enorm bochtig, en de hele tijd mooie uitzichten. Helaas waren er ook vele motorrijders op deze weg, en werd ik alsmaar jaloerser. Langs deze weg was een heel stuk waar sinasappel bomen groeiden, gewoon in de berm, maar wij hebben hier maar geen gebruik van gemaakt. veel te gezond.

De weg die wij volgden, de n108 stopte bij het plaatsje Pesa de Regua. Hier zijn we ook even gestopt, en even een foto gemaakt van een mooie brug. (was het enige mooie daar, dus dan die maar op de foto) Hierna zijn we via binnenweggetjes weer richting Porto gegaan. Onderweg kwamen we nog een macdonalds tegen, met macdrive. Na 5 minuuten geprobeerd te hebben uit te leggen dat wij geen Portugees konden, zijn we mar weer door gereden. Ik dacht dat mac donalds Amerikaans was, dus engels is normaal. Nee dus. one mac chicken and one bigmac was te moeilijk. mac flurry ben ik nieteens aan begonnen.

Thuis hebben we wat eten klaargemaakt en zijn we na wat film kijken of marktplaats, geen idee wat het was, hebben we maar besloten een eind er aan te brijen.

Over de zaterdag heb ik niks gezegd, omdat wij vrijdags mooi hebben gezeten met de Pool, Lukas. Dus het was lang uitslapen en vervolgens niks doen

Wyke 3

Deze week vrij weinig gedaan, alleen maar getekend op de computer. Dit kwam doordat de baas, Fazenda genaamd, naar de tire-expo in Hamburg was, om daar zoveel mogelijk machines te verkopen. Ik benbegonnen met het natekenen van de cilinderkop van de amazon, via plaatjes van internet en de maten wat uit de duim zuigen. Dit is best leuk om te doen, en verslavand. In de foto's van de 3e week is het één en ander wel te zien over hoe het is geworden. Alles kan bewegen zoals het hoort, kleppen, zuigers, krukas enz. Een filpje ervan maken werkt helaas niet, dat kan de laptop niet aan.

Deze hele week hebben we hieraan besteed, onder het mom van kennis maken met het programma solidworks. Ook moesten we ons bezig houden met het maken van 2d tekeningen van een 3d ontwerp. Dus dat hebben we ook maar wat gedaan. De andere werknemers moesten ons begeleiden, maar zij kwamen elke dag om een uur of 12, vlak voor het eten aanschijten, en waren ook al snel vertrokken.

Wyke 2, op it bedriuw

De zaterdags van het feestje van Lukas zijn we even naar het bedrijf gereden, om te zien hoe lang het duurt, en te zien waar het nou is. De baas, welke ook leraar is en onze begeleider, die was er ook en vond het geweldig dat wij kwamen te kijken. Meteen een rondleiding gehad, en kennismaking met iedereen en de bedrijfshond. Als kleine puppy is hij aan komen lopen en hij loopt daar nu nogsteeds rond in het bedrijf, het is een dolmatiër. Een enorm onnozel beest, welke iedereen de hele dag wat op zit te naaien.

De maandags dat wij begonnen vol goede moed die kant op, maar al snel in de file. Even een kort verhaaltje over het verkeer.

GAOS.

Oké, iets langer, de wegen zijn soms geasfalteerd, voor de rest zijn het allemaal kinderkopjes, gestraat op rotsbodem, dus één grote hobbel en bulten verzameling. Wanneer er wel asfalt ligt missen hier steeds enorme grote gaten uit. Je zit eigenlijks nooit stil in de auto. Op de snelweg is helemaal feest, als je een invoegstrook van 50 meter hebt, heb je een lange te pakken. soms moet je op de snelweg (90 of 120 km/h) gewoon net als een t-splitsing invoegen. Geen invoegstrook, dus de amazon planken en hopen dan iedereen remt. De mede weggebruikers zijn erg asociaal, ze doen maar wat, kijken zeer slecht om hun heen, rechts inhalen, roken en bellen tegelijk, krant lezen achter het stuur noem maar op. Afsnijden is hun grootste hobby, samen met rechts inhalen. Ook remmen ze niet voor een weg van rechts, terwijl diegene wel voorrang heeft, zebra paden wordt niet voor geremd. De toeter is een veel gebruikt voorwerp in de auto, als je ook maar iets verkeerd doet, zitten ze er al op de drukken. gelukkig is mijn toeter luider, dus ik heb meer macht. Er is hier zeer veel één richting verkeer, dus als je een afslag mist, verdwaal je, je komt nooit weer terug op de goede weg.

De eerste keer naar het werk een ongeluk gezien, wat net gebeurd was, spektakel want dat zie je niet zo vaak. Wel dus. Er zijn misschien 2 dagen geweest dat wij geen ongeluk hebben gezien, als er file is, gebeuren er ongelukken doordat niemand hier oplet in het verkeer.

Op het werk aangekomen waren we de eersten van het kantoor, de vader van de baas, niet engels sprekend, wees ons naar een kamertje en zette de verwarming aan. Hier hebben wij gewacht op de rest en hebben we solidworks (een 3d tekenprogramma) geprobeerd te installeren. Ook hebben we toegang gekregen tot hun internet.

Het bedrijf ligt net wat buiten Porto zelf, in één van de buitensteden, Perafita genoemd. Het een bedrijf wat vooral machines maakt voor de autobanden industrie. In de werkplaats werken een man of 3 vast, en dan nog een aantal uitzendkrachten. Op kantoor zitten 3 man, 2 wtb'ers en 1 elektro engineer. Ook de baas doet wat aan tekenen, maar die is niet veel aanwezig op het kantoor. De administratie wordt gedaan door de moeder en zus van de baas. De vader van de baas is zo ongeveer werkplaats-chef en schoonmaker.

Wij krijgen niet betaald voor de stage, maar wel elke dag een gratis maaltijd tussen de middag, een warme maaltijd in een restaurant aan de overkant van de straat. Dat is een soort kantine voor alle bedrijven in de buurt. We krijgen altijd de maaltijd van de dag, een schotel met aardappelen groente en vlees, of ieder apart een schaal met vlees en aardappelen of rijst. Of natuurlijk vis.

Donderdag middags is heteindelijk gelukt om solidworks te installeren, het heeft wel erg lang geduurd. Dit kwam door het mixen van 2 verschillende versies, waardoor de laptop het niet snapte en super traag werd. Toen alles werkte hebben we de rest van de week kennis gemaakt met het tekenprogramma, wat nieuw was voor ons.

In het weekend hebben we besloten om de amazon eens te verwennen door hem goed te poetsen en in de was te zetten tegen de zon die nu ook begon te schijnen. Door de vele pekel in Spanje, van de heenweg, waren de velgen er ook niet zo best meer aan toe. Bij een auto was straat de auto goed geschrobt, en daarna begonnen met het chroomwerk. Chroompoets hebben ze hier nog nooit van gehoord, dus dan maar zelf maken, grafiet olie, zand en cola. De velgen zijn weer als nieuw geworden en de bumpers en sierlijsten waren niet aangetast door roest, dus dat viel mee. Wel was dit helaas zoveeel werk dat we er niet meer aan toe kwamen om hem in de was te zetten.

Dit hebben we dus ook op de zondag gedaan. Bij een grote suppermarkt hadden we een goedkoop bed overtrek gehaald, en omgedoopt tot poetsdoek. Want die had ik niet meegenomen uit Nederland. De auto is weer als nieuw geworden, en om dat te vieren zijn we even langs de boulevard van Porto gereden, waar het enorm druk was met mensen die hetzelfde dachten. Nog een paar mooie foto's gemaakt en dan was er tijd voor wat biertjes in het appartement.