wyke 1, de skoalle

De earste jûn haw ik sliepen as in baarch, alinnich it bêd is wat behelpen. Portugezen binne lyts fan stik, en keapje bêden net op de groei. Ik bin om en de bij de 1.95, en it bêd hâld mei 2 meter wol op.

ow bliksem hollânsk

Eerste nacht goed geslapen, bed is te klein. Zoals je op de foto's kunt zien is het een soort van ijzeren ledikant, met metalen stangen aan elke kant, behalve 1 zijkant, om erin te komen, en aan de bovenkant ook niet, om rechtop te kunnnen zitten.pure luxe.(87.95 bij de ikea) We zijn nu een tijdje verder, en ik heb al 1 dapper poging gedaan om mijn hand uit de kom te halen. Ik zat met mijn hand tussen de spijlen van het bed, en vond het toen nodig om om te draaien. dat kan niet. Ik heb 2 dagen met wat pijn in de schouder en pols rondgelopen, maar dat is allemaal weer over. ik dwaal af heb ik door.

Het appartement

Het appartement heeft 3 slaapkamer, 1 voor elk van ons, en een hal, woonkamer, keuken+washok, en 2 badkamers. Voor meer informatie zie foto's+ tekst.

De school

De woensdags hadden wij een afspraak met het bureau buitenland op isep. De portugeze universiteit. Om 1 uur stipt waren wij daar, en 5 over 1 er weer uit, met het bericht kom morgen maar weer, dan krijgen we een rondleiding enz over de universiteit en krijgen we de stagebegeleider te zien.

Donderdags onderweg krijgt Arjen telefoon, het regent, dus we doen geen rondleiding, en de stagebegeleider is er ook niet. kom morgen, vrijdag dus, maar om 10 uur, dan regelen we alles. Kwart voor 10 telefoon, kom om twee uur maar weer, want nu is er weer iemand anders niet. Dit is ongeveer de manier waarop alles gaat, ze beloven vanalles, en dan wordt het niks, dan maken ze een 2e nog grotere belofte, maar dat wordt meestal ook niks. Maar deze keer niet.Om 2 uureindelijk wat informatie over de school en de opdracht.Gislotica, een machine fabriek, daar moeten wij een machine simpeler maken. Het adres gekregen en tot maandag.

De zaterdag, feestje van de Poolse huisgenoot Lukasz

Op dit feesje waren allemaal erasmus studenten uitgenodigd. een erasmus student is een buitenlandse student die geld krijgt van het erasmusfonds voor cultuur. Er waren tsjechen, afrikanen, belgen, fransen, spanjaarden, portugezen en polen en wij nederlanders. Van tevoren gegeten samen met Lukasz en zijn kameraad Juan. Helaas was Lukasz wat uitgeschoten met de piri piri, en was het vlees zelfs voor mij veeeel te heet. Tijdens het eten gingen er 1 fles wijn,12 bier, een fles water doorheen. Op het feesje veel contacten gelegd met andere erasmus studenten, en veel mooie verhalen gehoord over wat hier allemaal te beleven is. Tijdens het feestje had ik mezelf voorgenomen alleen maar bier te drinken, maar er waren erg veel mensen die graag wodka namen, en dat dan zo nodig met de hele groep moesten doen. Ik was dus aan het mixen, bier en wodka, niet goed. Na klachten van buren is besloten om naar een discotheek te gaan. Ik had m al best geraakt, en arjen ook. Juan, die was helemaal van de kaart. Bij de taxi's, waar we lang op moesten wachten, kwam Juan zijn piripiri om het hoekje kijken, en dat ligt nu in het park. Hij was straal bezopen en moest weer terug naar het appartement gebracht worden. Omdat ik hem ook best had hangen, en het niet zag zitten om goed thuis te komen als we ook nog naar een discotheek gingen, hebben arjen en ik hem meegenomen naar huis en zijn we daar gebleven.

Wat de anderen wel niet mee hebben gemaakt:

-Belgisch meisje: Stom dronken met haar hoofd op de grond gevallen, met ambulance naar het ziekenhuis. -Engelse jonge: Na de discotheek heeft die zich uitgekleed, en is zo goed als naakt porto in gerend. iedereen heeft een uur naar hem gezocht, maar hij is uiteindelijk door een taxi chauffeur terug gebracht. -Spaanse jonge: op straat flauw gevallen door de alcohol, door 3 man naar huis gebracht, in de lift heeft hij gezegd nu red ik mij wel. Maar hij kwam bij zijn voordeur tot de ontdekking dat hij geen sleutel had, en dacht ik klop iedereen wel wakker. Tot bloedens aan toe heeft hij op de deur staan beuken, tot de politie achter hem zei van stop maar. Wat bleek, hij woont op 5 hoog en stond op 3 hoog bij de deur op te beuken. Die mensen hebben doodsbang de politie gebeld. Omdat de hele flat al wakker was hebben zijn huisgenoten hem meegenomen, tegen de zin in van de politie.

Voor de rest viel het wel mee.

Het was inwezen wel een leuke eerste week, met veel nieuwe dingen. Zoals een nieuwe stad, nieuwe cultuur, andere school, op jezelf wonen, wodka, studentenleven enz.

Hinnereis diel 2

Na een korte nacht in Bayonne de rotzooi weer bijelkaar gezocht en weer in de amazon gesmeten. Ik wou eigenlijks even de olie pijlen en koelvloeistof bekijken, maar omdat het nog donker was, en er geen lantaarn paal was, maar de auto gestart en we zouden dat later wel zien. Poging 1 om de auto te starten was om half 7. Helaas mislukte dat wat, hij was bijna niet aan te krijgen. Ik ging er vanuit dat het nogsteeds door de regen kwam, en omdat hij op een gegeven moment toch aansloeg, zijn we vertrokken. De landkaarten die ik de dag voor vertrek nog had opgehaald bij de anwb, zijn nu eigendom van het hotel geworden,want die lagen nog keurig onder het bed

Bij het eerste tankstation zouden we even een bakje koffie doen, tijdens de rit daarheen was de amazon zo traag als het maar kon. Ik wist dat er iets niet goed was, maar geen idee wat. Na de koffie de auto op een mooi plekje gezet en de kap maar eens open gedaan. Er was niks te zien, dus overal maar eens aan voelen, luchtfilter der af en ontstekingkapje eraf. Toen ik dat deed rukte ik bijna de hele ontsteking der af, die was dus losgeraakt. Dat was het probleem en hierna reed hij weer als een zonnetje. Gelijk vergeten de olie en water te pijlen, goeie zaak.

De pyrineeën begonnen ook te komen, grote bulten, mooie tunnels, diepe ravijnen, waar erg mooie foto's van konden worden gemaakt, maar, de uitknop zit naast de foto maak knop....... en ik had de camera....

Halverwege de pyrineeën zei de tomtom weer eens dingen die niet bestaan, linksaf op rotonde. Punt 1, geen rotonde, punt 2 je kunt alleen rechtsaf of rechtdoor.Ze waren nog bezig deze wegte maken.Hier ging het mis. Dwars door een dorpje heen, met een straatjes die gemaakt zijn voor fiat 500 en mini's. Buiten het dorpje 120 kilometer over kronkelweggetjes langs en ravijn gereden. Net een rally proef. Geweldig mooi, mar wel een grote omweg.

Hierna weer een snelweg gevonden en onze reis vervolgd op de Spaanse wegen. Hier is wel zo enorm veel zout op gestrooid. Zoals ook op de foto's is te zien. Volgens mij staat er gewoon een Spanjaard boven op een strooiwagen wat zout eraf te scheppen. Ook is er enorm veel sneeuw onderweg, zoals ook op de foto's is te zien, niet echt wat wij van Spanje hadden verwacht. Wat we ook niet hadden verwacht zijn alle bergen op de achtergrond. (ook op de foto's te zien) In Spanje is geen lpg te krijgen, alleen in grote steden. gelukkig is euro 98 daar maar 1 euro, en rijd de amazon verbazingwekkend goed op benzine, en is ook nog best zuinig, op de snelweg. 1 op 11

Spanje was erg raar om te rijden, soms haalt niemand je in voor een half uur, en kom je ook niemand tegen op de andere rijbaan. Dus dan maar wat toeteren naar vogels in de berm enz, om het wat leuker te maken. In Spanje houd het nooit op met de heuvels, je rijd nooit 10 kilometer op een vlakke weg. Tijdens een pitstop de amazon maar eens geparkeerd achter een tankstation, in een rijtje. We staan nog even te kijken, en de auto voor ons wil weg rijden. Rijd keurig rustig achteruit, tot hij niet verder kon, want daar zat de bumper van mijn auto. Meteen kijken of ik iets had, maar je kon niks zien, de Spanjaard die er tegenaan reed doet zijn raampje open raast er iets uit, geen idee wat (wij gokken op: mooie deuk???). Omdat er niks aan de hand was deed ik mijn duim omhoog, hij zei oké en reed weg. Rare jongens die Spanjaarden.

Het verbaasde mij hoe goed de amazon zich hield tot nu toe. Qua temperatuur en problemen. Maar toen ik bij een tankstation afremde, begon mijn olie lampje te knipperen. Paniek. Meteen gestopt en de pijlstok omhoog. Niks. Ik was vergeten de olie te pijlen, dit had dus wel gemoeten. Er paste 2 liter olie bij in, het water was nog geen probleem. Waarschijnlijk mooi optijd de motor uigezet, want ik heb verder niks gemerkt van het rijden met te weinig olie.

Even hierna kwamen er best grote bulten op de weg, dus de amazon moest aardig trekken als we omhoog gingen, en de temperatuur ging ook best omhoog. Dus maar even kijken bij het volgende tankstation, nadat hij wat af was gekoeld, kon er een heel klein beetje water bij. Dus maar weer verder rijden. Helaas had het niet geholpen, en moesten we dus met de kachel aan rijden en de ramen open. Bij het volgende tankstation maar iets proberen wat ik op internet had gelezen. Het kon zijn dat er lucht in het blok zat, bij de temperatuur meter, daarom zou die een hoge temperatuur aangeven. Dus een slang loskoppelen, en de temperatuur meter losdraaien. Water bij de slang in gieten tot het er bij de temperatuur meter uit komt. Dat gedaan. En het hielp gelukkig. Ik was helemaal blij.

Tot ik op een gegeven moment weer de temperatuur op zag lopen, heel langzaam, niet als normaal. Dus maar weer stoppen, kap open. mis no, een slang niet aangekoppeld, dus aaalles onder het bruine water (komt door de antivries) één grote bende. hierna de slang maar weer aangekoppeld, en water bijgevuld.

Dit was allemaal in het laatste stukje Spanje. Hierna moesten we de snelweg af volgens de tomtom, en kwamen we bij de grens van Portugal, dat was wel een mooie grenspost. Meteen hierna werden we geconfronteerd met de Portugese wegen. Drama, gaten als skippyballen en scheuren waar je met je mini wel inkan verdwijnen.Maar, de snelwegen, die zijn hier het beste tot nutoe, en geen tol. Mooi asfalt en mooie wegen door de bergen. Want het eerste stuk Portugal is éénen al berg. één keer met 50 de berg opgegaan, vol gas, en één keer met de motor uit met 160 van de berg af.

Porto was niet zo hele vermeer rijden na de grens, en het aftellen van de kilometers begon leuk te worden.Het is toch welerg ver rijden. In porto was het zoeken naar de juiste afslag, want die zitten hier om de 50 meter zowat, dus op de tomtom niet echt duidelijk te zien.

Om 6 uur hadden wij afgesproken met de huisbaas om de sleutels te krijgen, kwart voor 7 hadden wij Rua Silva Porto 646 gevonden. Wij baalden als een stekker dat we te laat waren, maar toen kwam Arjen met het nieuws dat het hier een uur eerder is. Dus we waren mooi op tijd. Kwart over 6 kwam de eigenaar aanschijten, en wij hebben toen kennis gemaakt met hem en onze huisgenoot. Die wou meteen ons laten integreren, nadat wij onze bagage hadden uitgestald. Met integreren bedoelde hij wodka drinken. Dat hebben we fatsoenlijk afgeslagen, want we waren dood op na de lange reis.

De Kilometerteller is gestopt op 2366 kilometer. Volgens de tomtom zou het 2189 kilometer zijn. dus maar een klein stukje omgereden.

De hinnereis diel 1

Om te begjinnen 1 grutte twyfel, yn it Frysk type as Hollânsk. It lyket mij it beste om it mar yn it Hollânsk te dwan, foar de meesten is dat makkeliker te lêzen endan kin els en één mij verstaan.

Na een week lang sleutelen en onderdelen zoeken, was het zover, die kant op. Zaterdag nacht kwamen Arjen zijn ouders hem brengen, en na een kort afscheid zijn we die kant maar opgegaan. Noch even tanken bij Nota in St. Nyk en toe begon het avontuur echt.

De bedoeling van de eerste dag was om ongeveer 1400 kilometer te rijden, van de totale 2189 kilometer naar Porto. Omdat het om een oude auto gaat, die maar 4 versnellingen heeft, is de maximum snelheid 105 tot 110. Hij kan wel sneller, maar dan slijt hij te hard. Heel Nederland hebben wij in het donker gereden en ook een deel van België. Vlak voor de grens van België nog even lpg getankt, de laatste normale tankbeurt.

Vlak na de Franse grens kwamen de eerste tolwegen al. Dat rijdt wel heel mooi, mooi asfalt, maar is toch jammer dat je er voor moet betalen. Voor Parijs zouden we nog even lpg tanken, maar dat mislukte wat want voor je het weet zit je in Parijs. Blind achter de tomtom aan gegaan, en niet zelf opgelet hoe het met de wegen ging, dus natuurlijk mis gereden, in Parijs. Doordat er zo'n lange rijs nog voor de boeg was, was de tomtom een kwartier bezig met een alternatieve route berekenen. Dus maar op de bonnevooi de snelweg weer opzoeken. Dat ging best en na een tijdje weer op de snelweg. Bij een stoplicht kregen wij van een nege... een kleurling een kerstboom met een geurtje, hartstikke aardig natuurlijk, dus vriendelijk bedankt, en de man liep verder. Vlak voordat het groen werd, stond hij weer bij het raam, en wou geld hebben voor zijn kertsboom. Arjen had het kaartje er al af gehaald en wou hem net openen, maar die heeft m snel terug gegeven, en toen was het ook alweer groen, en hebben we hem vloekend achter gelaten.

Na Parijs het eerste de beste lpg station opgezocht en proberen te tanken. Nee dus. Een andere nippel was nodig, en dat moest uitgelegd worden aan een Frans sprekende pomp bediende. Na veel handen en voeten gepraat toch een nippel weten te bemachtigen, en dan het aansluiten nog. Vanaf dit moment is lpg tanken 1 groot feest, en is nog nooit vlekkeloos verlopen, of je had het gas om de oren, of hij sloot niet goed af, of de pompbediendes doen raar. Hierna hebben we om de tankstop gewisseld van bestuurder.

Na de lpg tank weer vol te hebben, kwamen we er achter dat de auto zuiniger was dan verwacht. mooi meegenomen. Na Parijs weer op de snelweg, de route de solei.500 kilometer recht door. Hier is eigenlijks niet veel over te vertellen, en was ook wel het saaiste stuk, het is daar nog redelijk vlak, en veel boompjes in het begin, en na ongeveer de helft is het helemaal kaal.Na Bordeaux, die van de kleur, kwamen de mooie wegen en begonnen de bulten te komen. Ook werd het hier weer donker. Ook begon het wat te druppen, dus maar proberen of de ruitenwissers het nog doen.

Vlak voor de grens met Spanje, zijn we gestopt, en hebben we om een hotel gezocht.Toen begon het ook enorm te spoelen,en had je erg slecht zicht.In het eerste dorpje was niks te bekennen. Dus maar weer door naar het volgende, snelweg weer op en bij de volgende afrit zie ik ineens een remlicht voor me, en diegene voor mij (500 meter ongeveer) gaat stilstaan, niet op de vluchtstrook maar midden op de rijbaan. Omdat het erg hard regende zag je erg weinig, en moest ik op het laatste moment uitwijken, en degene die mij eigenlijks wou inhalen moest hard erg hard remmen in de regen. Mensen die achter ons reden konden wel normaal stoppen gelukkig. Wat die mensen bezielde, ik weet het niet. Want voor hetzelfde geld kon ik niet uitwijken omdat diegene die me in wou halen al naast me zat.

In het stadje Bayonne zijn we in een hotel gaan slapen, naast een macdonalds, dus wat wij gegeten hebben is niet erg moeilijk te bedenken. Toen we zijn gestopt was het half negen. We hebben dus 16.5 uur gereden. Tijdens het laatste stukje van de reis vond ik dat de auto wat minder kracht had, maar dacht dat het wel van de enorme bult regen zou komen, dus geen aandacht aan besteed.De teller stondtoen op iets meer dan 1400 kilometer, 1450als ik mij niet vergis.

Moai op skema dus.